نقش ميانجي بي‌اشتياقي اخلاقي در روابط بدرفتاري دورۀ كودكي و طرد همسال با نشانه‌هاي اختلال سلوك در نوجوانان

اهداف: مشكلات سلوك در دورهٔ كودكي و نوجواني مي تواند پيش زمينه اي براي بزهكاري و رفتارهاي ضداجتماعي در بزرگسالي باشد. هدف مطالعه حاضر تعيين نقش ميانجي بي اشتياقي اخلاقي در روابط كودك آزاري و طرد همسال با نشانه هاي اختلال سلوك در دانش آموزان بود. مواد و رو شها: روش اين مطالعه، توصيفي-همبستگي است. جامعهٔ آماري اين پژوهش شامل تمامي دانش آموزان دوره هاي اول و دوم متوسطهٔ شهر اروميه در سال تحصيلي 1400-1399 1399 بود. 220 نفر به روش نمون هگيري تصادفي چندمرحله اي انتخاب و به نسخه خودگزارشي پرس شنامهٔ توانايي ها و مشكلات (آلفاي كرونباخ 0.78)، مقياس آسيب هاي دوران كودكي (آلفاي كرونباخ 0.83)، مقياس طرد اجتماعي همسال (آلفاي 0.95 ) و مقياس بي اشتهايي اخلاقي (آلفاي كرونباخ 0.91 ) پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده ها از مدليابي معادله ساختاري در قالب نرم افزار SmartPLS 3 استفاده شد. يافته ها: 220 نفر با ميانگين سني 15/16 سال و انحراف معيار 1/54 در اين پژوهش شركت داشتند. نتايج مدل يابي معادلات ساختاري نشان داد كه ضرايب مسير مستقيم بدرفتاري دورهٔ كودكي (β=۰/38؛p 001/0 و بي اشتياقي اخلاقي (β=۰/40؛p 001/0 به نشانه هاي اختلال سلوك معنادار بود.