اثر تمرين مقاومتي تكي و تركيبي با نوروفيدبك بر سطوح سرمي كورتيزول، گلوبولين پيوندي هورمون جنسي و شاخص‌هاي تركيب بدني در مردان جوان

به نظر مي رسد مداخله‌ي نوروفيدبكي توام با تمرين مقاومتي بر تغييرات سطوح هورمون‌هاي مرتبط با تركيب بدني تأثير داشته باشد. لذا هدف از اين پژوهش، بررسي اثر تمرين مقاومتي تكي و تركيبي با نوروفيدبك بر سطوح سرمي كورتيزول، گلوبولين پيوندي هورمون جنسي و شاخص‌هاي تركيب بدني در مردان جوان بود. 30 نفر مردان جوان بصورت تصادفي در گروه هاي تمرين مقاومتي(تعداد=10 نفر؛ ميانگين±انحراف معيار سني، سال 2/05±20/2؛ شاخص توده بدني، 1/12±كيلوگرم بر متر مربع 24 )، تمرين مقاومتي + نوروفيدبك (تعداد=10 نفر؛ ميانگين±انحراف معيار سني، 2/21±20/5؛ شاخص توده بدني، 1/35±24/3 )و كنترل(تعداد=10 نفر؛ ميانگين±انحراف معيار سني، 3/11±20/2؛ شاخص توده بدني، 1/05±24/1 )تقسيم شدند. گروه هاي مورد مداخله به مدت هشت هفته تمرين مقاومتي( 3 جلسه در هفته/ 60 دقيقه در هر جلسه/ با شدت افزايش تدريجي از 40-20 درصد يك تكرار بيشينه در شروع تا 90-85 درصد در پايان جلسات) يا مقاومتي + نوروفيدبك( تمرين مقاومتي مذكور همراه با تحريك الكتريكي 30 دقيقه‌اي مغز مشتمل بر افزايش و تقويت موج آلفا در ناحيه T3 و تقويت آلفا و سركوب تتا در ناحيه Pz ) را اجرا كردند. در مراحل پيش و پس آزمون سطوح هورمون‌هاي كورتيزول، گلوبولين متصل شونده به هورمون جنسي و شاخص‌هاي تركيب بدني اندازه‌گيري شد(0/05≥p). سطوح كورتيزول سرمي گروه‌هاي تمرين مقاومتي (0/001=p) و تمرين مقاومتي + نوروفيدبك (0/008=p) نسبت به گروه كنترل تفاوت معني‌داري داشت. همچنين سطوح گلوبولين پيوندي هورمون جنسي در گروه تمرين مقاومتي+ نوروفيدبك نسبت به گروه كنترل تفاوت معني‌داري داشت(0/001=p). نسبت سطوح مطلق كورتيزول به گلوبولين پيوندي به هورمون جنسي در گروه هاي تمرين مقاومتي و تمرين مقاومتي+ نوروفيدبك نسبت گروه كنترل تفاوت معني‌داري(0/001=p) داشت. بنابراين تغييرات كاهشي سطوح كورتيزول در مردان جوان با تمرين مقاومتي + نوروفيدبك نسبت به تمرين مقاومتي بيشتر صورت مي‌گيرد. اين در حالي است كه سطوح گلوبولين پيوندي هورمون جنسي در هر دو گروه تمرين مقاومتي+ نوروفيدبك و تمرين مقاومتي تغييرات افزايشي دارد.