ارزيابي و تحليل توان گردشگري و رقابت پذيري استان اردبيل با استفاده از مدل پائوولوا و مدل ديناميكي هادزيك (مطالعه موردي: هير، خلخال، سرعين)

رقابت‌پذيري يكي از مؤلفه‌هاي اساسي توسعۀ گردشگري شهرهاست كه مي‌تواند به توسعۀ عمومي گردشگري كشور نيز منجر شود. محدوده‌هاي مورد مطالعه اين تحقيق مناطق ژئوتوريستي هير، خلخال و سرعين مي‌باشند. هدف از اين پژوهش ارزيابي توان ژئوتوريستي و تحليل رقابت‌پذيري مناطق گردشگري مورد مطالعه مي‌باشد. روش اين تحقيق از نوع كاربردي، تحليلي و مقايسه‌اي مي‌باشد كه در اين تحقيق از مدل ديناميكي هادزيك جهت ارزيابي توان گردشگري و از مدل پاوولوا جهت ارزيابي توان رقابت‌پذيري مناطق ژئوتوريستي استفاده شده است. ارزش و اهميت مناطق ژئوتوريستي در مدل هادزيك به وسيله سه شاخص ارزش علمي، ارزش‌هاي مازاد و ميزان آسيب‌پذيري مناطق برآورد مي‌شود و در مدل پاوولوا از نظر عوامل مثبت و منفي، توان رقابت‌پذيري مناطق برآورد مي‌شود. در مدل ديناميكي با استفاده فرمول حجم نمونه كوكران تعداد كارشناس و گردشگر مشخص شده است كه از پرسش‌نامه از 70 بازديدكننده و 25 كارشناس جهت ارزيابي توان ژئوتوريستي منطقه مورد مطالعه استفاده گرديد. نتايج حاصل نشان مي‌دهد كه توان ژئوتوريستي مناطق هير برابر 39/9، خلخال برابر 32/44، و سرعين 61/55 مي‌‍‌‌‌باشد كه توان ژئوتوريستي هير و خلخال متوسط و تفاوت زيادي با همديگر ندارند ولي منطقه سرعين داراي توان ژئوتوريستي خوبي است. هم‌چنين براي ارزيابي رقابت‌پذيري مناطق مورد مطالعه نتايج به‌دست آمده از تجزيه و تحليل عوامل مثبت و منفي نشان‌دهنده اين است كه نتايج نهايي ارزش عددي مناطق هير برابر 1/16، خلخال برابر 1/20 مي‌باشند كه داراي رقابت‌پذيري رضايت‎بخش و منطقه ژئوتوريستي سرعين با مقدار 1/43 داراي رقابت‌پذيري خوب و مناسبي مي‌باشد. بنابراين نتيجه‌گيري مي‌شود كه منطقه گردشگري سرعين از نظر رقابت‌پذيري نسبت به ساير مناطق گردشگري مورد مطالعه پتاسيل‌هاي مناسبي براي جذب گردشگر را به خود اختصاص داده است.