تعيين پهنه‌‌هاي مستعد توسعه مزارع خورشيدي در استان البرز با استفاده از تكنيك DEMATEL- ANP

با توجه به تاثير انرژي‌هاي تجديدپذير در كاهش گازهاي گلخانه‌اي، توجه به تعيين پهنه‌هاي مناسب و تعيين الزامات محيط زيستي در توسعه آمايش محور ضرورت غيرقابل انكار است. اين پژوهش سعي در تعيين شاخص‌هاي اثرگذار در مكانيابي توسعه مزارع خورشيدي با استفاده از روش تركيبي DANP و تعيين پهنه‌هاي مناسب دارد. با استفاده از مرور منابع 92 معيار ارزيابي شناسايي و بر اساس پرتكرارترين معيارها 10 زيرمعيار انتخاب شدند و از بين آن‌ها زيرمعيارهاي اثرگذار مانند تابش خورشيدي، گرد و غبار، رطوبت نسبي، ارتفاع و شيب بدست آمد. تلفيق لايه‌هاي اثرگذار با استفاده از روش تركيب خطي وزني و لايه هاي محدوديت با روش بولين انجام شد. مكان‌هاي ‌مناسب ‌براي ‌استقرار ‌مزارع ‌خورشيدي ‌در ‌استان البرز ‌شناسايي ‌شد و با توجه به پتانسيل بالاي انرژي خورشيدي در استان البرز، وجود موانع مختلف از قبيل گسل، كاربري اراضي مناسب كشاورزي و مرتعداري، وجود منابع آبي فراوان و ... به عنوان محدوديت در توسعه مزارع خورشيدي لحاظ شد. نتايج نشان داد كه مناطق غرب و جنوب غربي استان البرز شامل شهرستان‌هاي اشتهارد، ساوجبلاغ و نظرآباد بيشترين تناسب را دارند. بر اساس نتايج اين پژوهش، 1/235 درصد از اراضي استان از مطلوبيت خيلي كم، 8/730 درصد مطلوبيت كم، 3/639 درصد مطلوبيت متوسط، 10/228 درصد مطلوبيت زياد برخوردار است. شهرستان اشتهارد به عنوان يكي از گزينه‌هاي بسيار مناسب جهت اين فعاليت پيشنهاد مي‌شود. نتايج حاصله در برنامه‌‌ريزي‌هاي آتي آمايشي جهت سياست‌گذاري مطلوب در استان قابل توجه خواهد بود.