تأثير فرهنگ سازماني بر رضايت شغلي كاركنان: فراتحليل پژوهش‌ها

فرهنگ سازماني مجموعه‌اي از باورها، فلسفه ي شغلي، چشم‌انداز، انتظارات و ارزش و هنجارهاي سازماني است كه در سطح سازماني عام و مشترك است و همگان روي آن اجماع دارند. اين فرهنگ با ايجاد قوانين جمعي براي كنش سازماني، تعيين هنجارها و ارزش‌هاي سازماني، و انتقال مفاهيم و ارزش‌هاي سازماني به نيروي انساني باعث نشاط شغلي و كاهش حس فرسودگي و استرس شغلي مي‌شود. هدف اصلي پژوهش، مطالعه ي تأثير فرهنگ سازماني بر رضايت شغلي است. روش انجام تحقيق از نوع فراتحليل كمّي است كه محقق با استفاده از مرور ادبيات و تحقيقات صورت‌گرفته در بازه ي زماني 1380 تا 1400، با محوريت فرهنگ سازماني و رضايت شغلي، با حجم نمونه 45 تحقيق را شناسايي و بعد از كنترل از حيث روشي، اعتبار، روايي و يافته‌هاي علمي، اندازه ي اثر آن را برآورد كرده است. نتايج نشان مي‌دهد كه بين فرهنگ سازماني و رضايت شغلي رابطه ي معناداري وجود دارد و اثر كلي آن برابر با 0.48 است. همچنين فرهنگ مشاركتي (0.340)، فرهنگ كنترلي (0.354)، فرهنگ اعتماد (0.418)، فرهنگ انسجام (0.412) و فرهنگ هويت (تعلق) سازماني (0.381) با رضايت شغلي رابطه ي معناداري دارند.