الگوي كاهش مخاطرات كم‌آبي حوضۀ هيدرولوژيك درياچۀ اروميه از طريق سازگاري و مديريت راهبردي

هدف اصلي اين پژوهش، تدوين راهبرد و اولويت‌بندي راهبردهاي مربوط به الگوهاي سازگاري با كم‌آبي و خشكسالي در حوضۀ آبخيز درياچۀ اروميه با استفاده از روش SWOT و تكنيك QSPM است. اين تحقيق از نظر ماهيت كاربردي و از نظر روش مطالعه، توصيفي- تحليلي محسوب مي‌شود. بدين منظور با استفاده از داده‌هاي به‌دست‌آمده، ابعاد چهارگانۀ مدل SWOT مشخص شده و برپايۀ نتايج به‌دست‌آمده، راهبردهايي براي وضعيت‌هاي مختلف تعيين شد و در نهايت با استفاده از ماتريس برنامه‌ريزي كمّي QSPM هر يك از راهبردها با استفاده از مؤلفه‌هاي چندگانه ارزيابي و سنجش شد. نتايج نمرۀ به‌دست‌آمده از ماتريس ارزيابي عوامل داخلي و خارجي به‌ترتيب 0/394 و 2/776 است. تحليل همزمان ماتريس‌هاي عوامل داخلي و خارجي، وضعيت كلي راهبردهاي در نظر گرفته‌شده براي الگوي سازگاري با كم‌آبي و خشكسالي را در حالت راهبرد‌هاي WO يعني راهبردهاي محافظه‌كارانه نشان داد. همچنين سنجش كمّي راهبردها نشان داد كه از بين راهبردهاي تدوين‌شده، اعمال مديريت يكپارچه با اصلاح ساختار تقسيمات كشوري براساس طراحي و استقرار سامانۀ تصميم‌يار مديريت جامع حوضۀ آبخيز (WO1) و اعمال مديريت اكوسيستم‌محور با استفاده از مطالعه و اجراي برنامۀ حفاظت اكولوژيك پارك ملي (WO2) با داشتن بيشترين نمره به‌ترتيب 6/36 و 5/59 داراي بيشترين جذابيت و راهبرد مناسب براي تدوين الگوي سازگاري با كم‌آبي و خشكسالي در حوزۀ مديريت درياچۀ اروميه است. همچنين استقرار بازار آب از طريق ساماندهي چاه‌ها و نصب كنتورهاي هوشمند حجمي، كمترين جذابيت را از نظر خبرگان داراست.