مرگ‌انديشي در روان‌شناسي وجودي و منابع اسلامي

مرگ مسئلۀ مهمي براي انسان‌ها در طول تاريخ بوده، لذا اديان، سنت‌هاي فلسفي، رويكردهاي رروان‌شناختي و روان‌پزشكي هم، به تجزيه و تحليل اين پديده پرداخته‌اند. در اين ميان رويكرد روان‌شناسي وجودي نگاهي جدي‌تر به مرگ داشته و نگاه بدبينانه برخي مكاتب فلسفي و رروان‌شناختي را ندارد. اين پژوهش به بررسي رويكرد روان‌شناسي وجودي و منابع اسلامي دربارۀ موضوعِ مرگ و تصويري كه از آن ارائه مي‌دهند، فارغ از پرداختن به كيفيت‌هاي پيش و پس از مرگ، پرداخته است. هدف از بررسي «مرگ» براساس روان‌شناسي وجودي و منابع اسلامي، پاسخ به سه سؤال است. بررسي واقعيتِ مرگ در روان‌شناسي و منابع اسلامي، اولين پرسش پژوهش حاضر است. دومين پرسش پژوهش، ويژگي‌هاي مرگ از نظر روان‌شناسي و منابع اسلامي مي‌باشد؛ لذا پس از بررسي مرگ در روان‌شناسي وجودي و منابع اسلامي، ويژگي‌هاي مرگ از نظرگاه اين دو رويكرد بررسي شده است. سومين پرسش پژوهش، مقايسه اجمالي بين دو رويكرد روان‌شناسي وجودي و منابع اسلامي، پيرامون مسئله مرگ، مي‌باشد كه اشتراكات و تفاوت‌هاي اين دو رويكرد تبيين مي‌شود. روش اين پژوهش توصيفي ـ تحليلي مي‌باشد، يافته‌هاي روان‌شناختي و منابع اسلامي به‌صورت كتابخانه‌اي، از طريق بررسي و تبيين منابع، تجزيه و تحليل شده است.