تدوين الگوي روابط بين ابعاد اكوسيستم نوآوري در صنايع كوچك و متوسط

زمينه و هدف: بر اساس تنوع  اكوسيستم‌هاي نوآوري ضروري است مدل اكوسيستم نوآوري متناسب با ويژگي ها و محدوديت هاي بومي و هدف اين پژوهش طراحي  گردد. بر اين اساس، در اين پژوهش به تدوين الگوي روابط بين ابعاد اكوسيستم نوآوري در صنايع كوچك و متوسط استان آذربايجان شرقي پرداخته شده است. روش‌شناسي: در اين پژوهش از روش تحقيق آميخته اكتشافي استفاده شد. در بخش كيفي و بر اساس تحليل تم ، ابعاد اكوسيستم نوآوري مشخص شد. ابزار گردآوري داده ها در اين بخش مصاحبه بود و نمونه گيري به صورت اشباع نظري انجام شد. در بخش كمي نيز الگوي روابط بين ابعاد اكوسيستم نوآوري در صنايع كوچك و متوسط تدوين شد. تحليل داده ها در بخش كمي بر اساس تحليل عاملي تأييدي و مدلسازي ساختاري تفسيري انجام گرفت. گردآوردي داده ها در بخش كمي بر اساس دو پرسشنامه بود. نمونه آماري در بخش تحليل عاملي شامل 335 نفر از مديران صنايع كوچك و متوسط و در بخش مدلسازي ساختاري تفسيري شامل 11 نفر از خبرگان بخش كيفي بود. يافته‌ها: يافته هاي بخش كيفي نشان دهنده وجود هفت تم اصلي و سي و سه تم فرعي بود. همچنين، نتايج مدل‌سازي ساختاري تفسيري نشان داد كه ابعاد اكوسيستم نوآوري در صنايع كوچك و متوسط استان آذربايجان شرقي در پنج سطح قرار مي گيرند كه هر سطح داراي روابط مستقيم و غير مستقيم با سطوح ديگر هستند. نتيجه‌گيري: براي افزايش نوآوري در صنايع كوچك و متوسط، مديران اين صنايع بايد ابتدا بر مصنوعات و ابزارهاي نوآوري به عنوان ابعاد اصلي اكوسيستم نوآوري صنايع كوچك و متوسط تمركز نمايند.