تعيين ميزان دريافت رژيمي فلزات سنگين جيوه و آرسنيك به روش Total Diet Study در جمعيت بزرگسالان شهر شيراز

امروزه مسئله آلودگي مواد غذايي به آلاينده‌هاي شيميايي، از مهمترين مسائل بهداشتي است كه سبب نگراني جوامع مختلف گرديده است. آرسنيك و جيوه از مهمترين فلزات سنگين هستند كه سبب عوارض مختلفي در انسان مي‌شوند. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان دريافت رژيمي فلزات سنگين جيوه و آرسنيك به روش Total Diet Study در جمعيت بزرگسالان شهر شيراز انجام گرفت. بدين منظور 580 ماده غذايي تهيه و پس از آماده‌سازي در 129 نمونه غذايي طبقه‌بندي شد. سپس آماده‌سازي و هضم اسيدي نمونه‌ها انجام گرفت و در نهايت ميزان جيوه و آرسنيك مواد غذايي با اسپكترومتري نشري پلاسماي جفت شده القايي اندازه‌گيري شد و ميزان دريافت رژيمي آرسنيك و جيوه بر اساس ميزان مصرف هر يك از مواد غذايي محاسبه گرديد. نتايج نشان داد ماهي بالاترين غلظت آرسنيك و اسنك بالاترين غلظت جيوه را داشتند. اما با بررسي ميزان مصرف هر ماده غذايي مشخص گرديد بالاترين سهم در دريافت آرسنيك مربوط به آب آشاميدني و ميوه و در خصوص جيوه مربوط به گروه سبزيجات خام و لبنيات بود. با اين وجود ميانگين دريافت روزانه جيوه و آرسنيك در رژيم غذايي مردم شيراز به‌ترتيب برابر 8.65-0.2 ميكروگرم در روز و 8.81-6.5 ميكروگرم در روز به‌دست آمد كه اين دريافت رژيمي كمتر از مقدار دريافت قابل تحمل هفتگي (PTWI) استاندارد است. بر اساس نتايج اين مطالعه، دريافت رژيمي جيوه و آرسنيك تهديدي براي سلامتي افراد بزرگسال شهر شيراز محسوب نمي شود.