واكاوي نظام حقوقي آلودگي‌هاي زيست‌محيطي در پرتو تحليل مبنايي اصول و مفاهيم ناظر بر حقوق هوا و فضا

حقوق بين‌الملل محيط‌ زيست با تجلي در عرصه فضا و شناخت جايگاه رفيع آن و با تدوين نظام حقوقي در حال تكامل، سهم انسان و دولت ها در فضاي ماوراء جو، سرنوشت زمين و آسمان و آسيب هاي موجود در لايه هاي آسمان را بررسي و نظام مند مي كند. در اين مطالعه به صورت توصيفي و نظري نسبت به تحليل وضعيت نظام حقوقي آلودگي هاي زيست محيطي هوا و فضا، اصول حاكم بر فعاليت هاي فضاي خارجي چه در كاوش، اكتشافات و بهره‌برداري و چه در زمينه فعاليت هاي سلاح اتمي و هسته اي و نظامي و كشتار جمعي در مقابله با استفاده مسالمت آميز از فضا و جلوگيري از فعاليت هاي زيانبار و باقي گذاشتن زباله هاي فضايي و رويكرد ها و اقدامات دولتهاي پيشرفته و توسعه يافته و دولتهاي در حال توسعه و بررسي عوامل همگرايي و واگرايي و عدالت بين نسلي و فرا نسلي در رويارويي و مسئوليت پذيري براي صدمات فرامرزي و مسئوليت بين‌المللي دولتي در مورد خسارات وارده به خصوص مسئوليت مشترك اما متفاوت دولتها، منافع مشترك بشريت و ميراث مشترك و دغدغه مشترك بشريت مورد بررسي قرار مي‌گيرد. بررسي ها حاكي از آنست كه با مجموعه اي از اقدامات ساختاري و زيست محيطي در خصوص فضانوردان، سفينه هاي فضايي و موشك و فضاپيماها و با اشاره به قطعات آنها و اجرام و اجسام پرتاب شده به فضا و همچنين ثبت اين موارد در كاوش و بهره‌برداري، ضبط ماهواره و ارتباطات و سنجش از راه دور، با امعان نظر به اصل آزادي حاكم بر قلمرو و فضا در سطوح مختلف ضمن بررسي چالش هاي پيش رو بر اين فرضيه هستيم كه نظام حقوقي كنوني توانسته است تمامي خلأ ها را در زمينه آلودگي ها پر كند.