تاثير تحقق قراردادهاي روانشناختي بر پيامدهاي رفتاري: بررسي نقش ميانجي دلبستگي كاركنان

قرارداد روانشناختي به‌عنوان باور كاركنان در مورد ميزان پايبندي سازمان به تعهدات خود در روابط كاري تعريف شده است. سازوكاري كه رابطه بين قراردادهاي روانشناختي (معامله‌اي، رابطه‌اي و آرماني) و پيامدهاي رفتاري را توضيح دهد، تاكنون كمتر موردتوجه قرار گرفته است. ازاين‌رو بر اساس نظريه مبادله اجتماعي و هنجار عمل مثبت متقابل، مدل مفهومي پژوهش حاضر شكل گرفت. در اين راستا، نقش ميانجي دلبستگي كاركنان در رابطه بين تحقق قراردادهاي روانشناختي (معامله‌اي، رابطه‌اي و آرماني) و پيامدهاي رفتاري (رفتار شهروندي سازماني و رفتار كاري ضد بهره‌ور) بررسي شد. شركت‌كنندگان اين مطالعه مقطعي را پرستاران بيمارستان دولتي در ايران (تعداد=338) تشكيل دادند. ابتدا مدل اندازه‌گيري پژوهش با استفاده از نرم‌افزار Amos تاييد شد و سپس جهت تحليل داده‌ها و بررسي نقش متغير ميانجي از ماكرو پراسس نسخه 4 در SPSS كه مبتني بر روش بوت استرپينگ است استفاده شد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد دلبستگي كاركنان در رابطه بين تحقق انواع قرارداد روانشناختي و هر دو پيامد رفتاري بررسي شده نقش ميانجي دارد.