چالش‌هاي مراكز فكري راهبردي ج.ا.ا براي مشاركت در فرايند سياست‌گذاري امنيت ملي

اين مقاله در پي شناسايي مشكلات مراكز فكري براي مشاركت در سياست‌گذاري امنيت ملي ج.ا.ا با روش تحقيق موردي زمينه‌اي و رويكرد آميخته است. در مرحله اول با دوازده نفر از خبرگان مراكز فكري و سياست‌گذاري امنيت ملي به روش هدفمند كيفي در دسترس تا رسيدن مقوله ها به اشباع نظري مصاحبه انجام شد؛ تحليل مصاحبه با خبرگان از طريق كد‌گذاري باز و محوري انجام شد. يافته هاي مقاله شامل سه مقوله اصلي شناختي، ساختاري و كاركردي و 34 مقوله فرعي شامل 12 مورد مشكل شناختي، 14 مورد مشكل ساختاري و 8 مورد مشكل كاركردي است؛ در مرحله دوم به منظور اولويت بندي رتبه‌اي مشكلات احصاء شده، پرسشنامه اي با 34 گويه بر مبناي طيف ليكرت تدوين و پس از اطمينان از روايي محتوا و پايايي آن در معرض قضاوت 60 نفر از كارشناسان سياستگذاري و تحليلگران مراكز فكري به عنوان جامعه نمونه قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش بيانگر آن است؛ كه از بين مشكلات شناختي، ساختاري و كاركردي احصاء شده؛ «درك نامناسب مراكر فكري از ملاحضات عيني و عملي سياستگذاري امنيت ملي»، «ساختار اداري، خطي و سلسله مراتبي در مراكز فكري راهبردي» و «عدم تبحر كافي مراكز فكري راهبردي در شناخت مسائل امنيت ملي» به ترتيب در بالاترين ارزش ميانگين رتبه‌اي قرار دارند.