صلاحيت كارگزاران: شرايط، مرجع، ديدگاه‌ها و ادله با نگاهي به آراي امام خميني (ره)

مسئله احرازصلاحيت و ضرورت آن براي متصديان حكومت جهت سپردن مسئوليت، از مسائل چالشي و با اهميت انقلاب اسلامي بوده و اينكه چه كسي وظيفه احراز را بر عهده دارد؟ بين انديشمندان اختلاف نظر وجود دارد؛ برخي احراز صلاحيت را حق حكومت، برخي حق مردم دانسته و گروهي ديگر مانند امام خميني بر حق حكومت و مردم تأكيد كرده‌اند. سؤال اصلي در پژوهش حاضر اين است كه صلاحيت كارگزاران، شرايط، مرجع، ديدگاه‌ها و ادله اثباتي و نفي آن از ديدگاه امام خميني چگونه است؟ آيا آيات، روايات، يا امارات و اصول عمليه‌اي دال بر احرازصلاحيت وجود دارد؟ براي يافتن پاسخ با بررسي آراء و نظرات امام، ادله و امارات، از روش توصيفي_تحليلي استفاده شده كه نتيجه آن اتكا به عقل و بناي عقلا و همچنين در صورت فقدان ادله تمسك به اصول عمليه و قواعد فقهي است كه در مجاري خود مي‌تواند نافي موانع صلاحيت و در برخي موارد مثبت صلاحيت باشد كه با نظر امام هم منطبق است.