پيش‌بيني سازگاري زناشويي بر اساس قدرداني زناشويي و ادراك فروتني در زنان متأهل شهر اهواز

هدف اين پژوهش پيش بيني سازگاري زناشويي براساس مؤلفه هاي قدرداني زناشويي (ادراك قدرداني و ابراز قدرداني) و مؤلفه هاي ادراك فروتني (فروتني كلي، خودبرتربيني و داشتن ديدگاه درست نسبت به خود) در زنان متأهل شهر اهواز بود. روش پژوهش حاضر همبستگي و از نوع پيش بين بود. جامعه ي آماري اين پژوهش زنان متأهل عادي و متقاضي طلاق شهر اهواز در سال 1396 بودند كه از بين زنان عادي 100 نفر به روش نمونه گيري در دسترس و 100 نفر زن متقاضي طلاق به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها شامل پرسش نامه هاي سازگاري زناشويي (Spanier, (1976  حالت قدرداني(Mitchell, 2010) و مقياس فروتني ارتباطي (Davis, et a, 2011)  بودند. براي تحليل داده ها از روش تحليل مميز استفاده شد. نتايج نشان داد متغيرهاي ادراك قدرداني، خودبرتربيني، ابراز قدرداني، فروتني كلي و داشتن ديدگاه درست نسبت به خود، پيش بين هاي معني داري (p 0/001) براي سازگاري زناشويي مي باشند. بر اساس اين يافته ها ادراك قدرداني، خودبرتربيني، ابراز قدرداني و فروتني كلي و داشتن ديدگاه درست نسبت به خود نقش مهمي در سازگاري زناشويي زنان دارند (p 0/001).