تقدّم اخلاق برقدرت سياسي در سيرۀ امام علي(ع)با تاكيد بر نهج البلاغه

يكي از مباحث پيچيده در جهان سياست رابطۀ اخلاق و سياست در صحنۀ عمل سياسي است. ازاين ‌رو افراد، جريان‌ ها و مكاتب مختلف فكري، ضمن ارائۀ ديدگا ه‌ ها و افكار سياسي خويش كوشيده‌ اند چگونگي رابطه ميان اين دو مقوله را توضيح دهند. عده‌اي كاربرد مؤثر قدرت سياسي را با رعايت اصول و موازين اخلاقي سازگار نمي ‌دانند. در مقابل، ديدگاهي‌ست كه رعايت اصول اخلاقي را در اين حوزه، فرض و لازم مي‌ شمارد. سؤال ‎اساسي اين است كه آيا «قدرت» و حفظ آن اصالت دارد يا اينكه ارزش‌ها و اصول اخلاقي مهم هستند و سياست، ابزار تأمين آن‌هاست؟ پژوهش حاضر براي پاسخ به اين پرسش به نهج‌ البلاغه رجوع كرده كه سياست ديني و زيست اخلاقي را در خود جمع كرده است. هدف عمدۀ پژوهش كه به روش تحليلي_ توصيفي سامان يافته، عبارت است از: نشان دادن ابعاد رفتارهاى سياسىِ مبتني بر اخلاق امام علي(ع) در سه حوزۀ؛ رفتار با مـردم، كـارگزاران و مـخالفان براي يافتن مـدلي تفسـيري از رفتـار و عملكـرد جهت‌دار امام(ع) در حوزۀ تقابل قـدرت سياسي و اخلاق. يافته‌ هاي پژوهش گوياي تقدّم اخلاق در سيرۀ سياسي علوي است.