نوآوري هاي علامه سيد محمد حسين فضل الله در تفسير من وحي القرآن(با مطالعه موردي سوره جمعه)

قرآن فرازماني است و تفسير آن نياز به روزآمدي و تحول دارد. روايات واصله نيز، ارائه تفاسير نو از آيات را تأييد مي كند. بر اين اساس، بررسي نوآوري هاي مفسرين قرآن، ضرورتي عصري است كه توسعه و رشد علوم اسلامي را در پي دارد. هدف اين نوشتار، معرفي نوآوري هاي علامه سيد محمد حسين فضل الله در تفسير «من وحي القرآن»، با تمركز بر سوره ي جمعه است. روش اين پژوهش كيفي است و مسئله پژوهش اين است كه سيد محمد حسين فضل الله چه نوآوري هايي در تفسير«من وحي القرآن» دارد و اين نو آوري ها با توجه به سوره مباركه جمعه چگونه قابل تطبيق و طبقه بندي است؟ تفسير «من وحي القرآن» تفسيري نوآور است و مطالعه موردي سوره جمعه حاكي از نگاه نو و متفاوت فضل الله در تفسير او از قرآن كريم است. نوآوري هاي علامه فضل الله در تفسير «من وحي القرآن» در پنج بخش ادبي، روشي، گرايشي، روايي و علوم قرآني بررسي مي شود. نتيجه پژوهش اين كه نوآوري هاي فضل الله در بخش ادبي (مباحث دستور زباني و بلاغي) شامل پرداختن به نكات بلاغي بي سابقه (و عدم اهتمام بر نكات دستوري و لغوي) و ارائه تفسيري متناسب با سياق، به همراه تقسيم بندي هاي سياقي نوين؛ در بخش روشي، شامل روش استيحايي؛ در بخش گرايشي، شامل ارائه تفسيري اجتماعي_تربيتي به انضمام نقد و تحليل اجتماعي_تاريخي؛ در بخش روايي، شامل نقد محتوايي_متني روايات شأن نزول است. در بخش علوم قرآني ضمن بي اعتنايي به برخي از مباحث علوم قرآني نظير قرائات، با در نظر گرفتن فضاي نزول آيات (مكي_مدني)، به نوآوري هايي دست يافته است.