تحليل موانع و بازدارنده هاي گفتگوي بين نسلي در خانواده

هدف مطالعه حاضر تحليل موانع و بازدارنده‌هاي گفتگوي بين نسلي در درون خانواده ايراني است. براي نيل به اهداف پژوهش حاضر از روش‌شناسي كيفي و براي جمع‌آوري اطلاعات از تكنيك مصاحبه عميق نيمه ساختارمند استفاده شد. با شيوه نمونه‌گيري هدفمند تعداد 20 نفر از صاحب‌نظران و پژوهشگران حوزه روابط بين نسلي در ايران كه طي دو دهه گذشته به‌صورت دغدغه‌مند و مستمر به پژوهش در اين حوزه مشغول بوده‌اند، انتخاب و با آنها مصاحبه انجام شد. تحليل داده‌هاي مصاحبه طي سه مرحله كدگذاري باز، كدگذاري محوري و كدگذاري انتخابي و با كمك نرم‌افزار مكس كيودا انجام شد. نتايج نشان داد كه مهم‌ترين موانع درون خانوادگي گفتگوي بين نسلي «مسئوليت‌هاي سنگين اقتصادي و اجتماعي خانواده»، «كاهش فراغت جمعي و فضاي مشترك خانواده»، «از دست رفتن مرجعيت و نقش والدگري والدين»، «نامطلوب بودن كيفيت روابط والدين با فرزندان» و «فقدان شناخت و مهارت ارتباطات محور بين والدين و فرزندان» هستند.