احياء فلسفه در محيطهاي علمي غرب در دهه هاي اخير

در علم قديم فلسفه بر علوم تجربي حاكميت داشت و جهان بيني عالمان را فراهم مي كرد،اما با حاكميت پوزيتيويسم در محيط هاي علمي ،در نيمۀ دوم قرن نوزدهم و نيمۀ اول قرن بيستم، دين و فلسفه به صورت رسمي كنار گذاشته شد و جواب هر سؤالي را از علم طلبيدند.اما با روشن شدن محدوديتهاي علم تجربي در توجيه ارزشهاي اخلاقي و عدم توانائي آن در دادن پاسخ به بعضي سؤالات مطرح در علم و سؤالات بنيادي بشرو پربار بودن آن از مفروضات متافيزيكي، برخي از سرآمدان علم روز به فلسفه (خصوصً متافيزيك) برگشته اند و حاكم كردن يك يك چتر فلسفي جامع نگر بر علم روز را توصيه كرده اند، و حتي برخي از آنها بر آن شده اند كه جهان بيني ديني چنين چتري را فراهم مي كند.