سبك فرزندپروري حضرت زهرا (س)

No English title

يكي از مهمترين شيوه­ هاي تعليم و تربيت، روش الگوگيري است. اسلام هم براي تربيت و تعالي انسان­ها بر اين اصل مهم تأكيد كرده است؛ زيرا شخصيت الگو به عنوان نقطه كانوني در محور رشد و هدايت­هاي اخلاقي-تربيتي قرار مي­گيرد و در شكل­ گيري رفتار تربيت­ شونده آثار زيادي برجا مي‌گذارد. يكي از تعليمات تربيتي در نظام ديني كه نمودي خاص در برنامه­ هاي تربيتي حضرت زهرا (س) دارد شيوه ­هاي برخورد با كودكان است. فرهنگ اسلام، دوان كودكي را مهمترين و زيربنايي ­ترين دوره ­هاي آموزش و شكل­ گيري شخصيت براي انسان مي­داند و نقشه­ هاي آموزشي و تربيتي را از نظر ثبات ماندگاري و تأثير، مانند حكاكي بر سنگ مي­داند. يكي از حساسيت­هاي كودكان، جانب­داري و توجه خاص پدر و مادر به كودكان ديگر است. به همين دليل در روايات، بر رعايت عدالت و مساوات بين فرزندان و محبت­كردن، هديه­ دادن و توجه ­كردن به ­ويژه توجه به حساسيت بيشتر دختران در اين مورد تأكيد شده است. مقاله حاضر به روش كتابخانه ­اي، سبك فرزندپروري حضرت زهرا (س) را بررسي مي­كند. توجه به امور معنوي، نام­گذاري شايسته، پرورش حس خداپرستي در كودكان، بوسيدن و ملاطفت با آنها، رعايت عدالت، اظهار علاقه، بازي، عقيقه، صدقه­ دادن براي آنها، آموزش مسائل عبادي و توجه به تغذيه از جمله اين موارد است.

No English abstract