ساماندهي بافت هاي مسئله دار شهري با رويكرد تحليل ذينفعان و شبكه اجتماعي (نمونه تجربي: محدوده خلازير جنوبي در منطقه 19 شهر تهران)

مقدمه: خلازير جنوبي يكي از محدوده هاي مسئله دار كلان‌شهر تهران است. اين محدوده به دليل تجمع مشاغل مزاحم شهري مشكلات زيادي را براي نواحي پيرامون و حتي كلان‌شهر تهران ايجاد كرده است. به دليل پيچيدگي مسئله، ساماندهي اين محدوده نيازمند مشاركت همه ذينفعان است.  هدف پژوهش حاضر شناسايي ذي نفعان اصلي، تحليل تمايل و قدرت ذي نفعان، شناسايي نياز و خواسته هاي ذي نفعان و تحليل شبكه اجتماعي ذي نفعان در خصوص مسئله خلازير جنوبي است. داده و روش: روش تحقيق در اين پژوهش، تركيبي(كيفي و كمي) با تأكيد بر روش كيفي و تركيب داده هاي كمي در خلال تحليل  است. داده هاي پژوهش از طريق مصاحبه با ذي نفعان مربوطه جمع‌آوري شده است. تحليل داده ها با كمك ماتريس تمايل-قدرت و نرم‌افزار NodeXL انجام گرفته است. يافته‌ها: يافته ها نشان مي‌دهد كه مسئله خلازير جنوبي داراي 16 ذي‌نفع اصلي است كه داراي خواسته و نيازهاي مختلفي هستند. همچنين نتايج پژوهش حاكي از آن است كه شهرداري منطقه 19، موقوفه مدرسه مروي، كسبه خلازير و شركت ساماندهي صنايع و مشاغل شهر تهران بيشترين قدرت را دارند. نتايج ديگر نشان مي‌دهد كه سازمان نوسازي شهر تهران، معاونت خدمات شهري و محيط‌زيست شهرداري منطقه 19 تهران، معاونت شهرسازي و معماري شهرداري تهران، معاونت خدمات شهري و محيط‌زيست شهرداري تهران بيشترين قدرت در شبكه اجتماعي ذينفعان دارند. نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌دهد همه ذي‌نفعان جهت ساماندهي و حل مسئله خلازير جنوبي تمايل به حل مساله دارند؛ اما از نظر قدرت، ميزان قدرت همه ذي‌نفعان يكسان نيست و سه ذي‌نفع موقوفه مدرسه مروي، شهرداري منطقه 19 ، شركت ساماندهي صنايع و مشاغل شهر تهران و كسبه خلازير بيشترين قدرت را دارند و هرگونه اقدامات بايستي از طريق اين ذي‌نفعان شروع شود. همچنين نتايج نشان مي‌دهد كه معاونت خدمات شهري و محيط‌زيست شهرداري تهران با نمره مركزيت بينيت 1.20 و معاونت خدمات شهري و محيط‌زيست شهرداري منطقه 19 با مركزيت بردار 0.096 بيشترين نقش را در روابط بين ذي‌نفعان بر عهده دارند.