تظاهر ميوفيبروبلاست‌هاي آلفا اسموت ماسل اكتين مثبت و لامينين 5 گاما 2 در استروماي اسكواموس‌سل كارسينوم مهاجم و وروكوس كارسينوماي دهان

مقدمه: اسكواموس سل‌كارسينوما، شايع‌ترين نوع سرطان دهان است كه تغييرات بافتي خاصي را نشان مي‌دهد. لامينين 5 گاما 2، پروتئيني است كه نقش مهمي در جابه‌جايي سلول‌هاي نئوپلاستيك در طول تهاجم تومور ايفا مي‌كند و بيان آن در سلول‌ها و استروماي مجاور تومورال مي‌تواند تهاجم سلولي را تأييد كند. هدف از مطالعه‌ي حاضر، بررسي استروما در وروكوس كارسينوما و اسكواموس كارسينوماي دهان با استفاده از دو ماركر α SMA و لامينين 5 گاما 2 بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- تحليلي گذشته‌نگر، تعداد 60 نمونه با تشخيص اسكواموس‌سل كارسينوما و وروكوس كارسينوماي دهاني انتخاب شدند. سپس دو نشانگر αSMA و لامينين 5 گاما 2 در بخش‌هاي اپي‌تليوم و استروماي مزانشيمال با روش ايمونوهيستوشيمي مورد بررسي قرار گرفتند. از عروق به عنوان كنترل رنگ‌پذيري مثبت جهت آلفا اسموت ماسل اكتين و از مخاط طبيعي جهت كنترل رنگ‌پذيري مثبت لامينين 5 گاما 2 استفاده گرديد. يافته‌ها با استفاده از آزمون‌هاي Chi-square و Spearman تجزيه و تحليل شدند (0.05 = α). يافته‌ها: از 31 نمونه‌ي (Squamous cell carcinoma) SCC، 80.6 درصد لامينين 5 گاما 2 و 90.3 درصد آلفا اسموت ماسل اكتين و از 9 نمونه‌ي وروكوس كارسينوما، 66.7 درصد لامينين 5 گاما 2 و 77.8 درصد آلفا اسموت ماسل اكتين را نشان دادند. هرچه درصد مثبت بودن لامينين بيشتر مي‌شود، درصد مثبت بودن (Alpha smooth muscle actin) SMAα نيز افزايش مي‌يابد و بر عكس. نتيجه‌گيري: رابطه‌ي مستقيمي بين بروز αSMA+ و لامينين 5 گاما 2 وجود دارد. با افزايش αSMA ميزان لامينين 5 گاما 2 نيز بالا مي‌رود و اين افزايش تعداد ميوفيبروبلاست‌ها در طي فرايند كارسينوژنزيس صورت مي‌گيرد.