بررسي تنوعات مورفولوژيك كانال و ريشه‌ي مولر اول منديبل در تصاوير توموگرافي كامپيوتري در بيماران شهر اراك

مقدمه: مولرهاي اول به عنوان اولين دندان‌هايي كه رويش مي‌يابند داراي پيچيده‌ترين سيستم ريشه و مورفولوژي كانال و از مستعدترين دندان‌ها نسبت به پوسيدگي و تخريب هستند. هدف اين مطالعه، تعيين فراواني تنوعات مورفولوژيك كانال و ريشه‌ي مولر اول منديبل در تصاوير (Cone beam computed tomography) CBCT مي‌باشد تا بتوان با شناخت بهتر آناتومي ريشه و كانال دندان مولر، درمان مناسب را انجام داد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي مقطعي و توصيفي، تنوع مورفولوژيك كانال و ريشه مولر اول منديبل در 170 نمونه از تصوير راديولوژي CBCT بيماران شهر اراك در سال 1400 مورد بررسي قرار گرفت. در اين مطالعه، سن و جنس فرد، تعداد ريشه‌ها و كانال‌هاي مولر اول منديبل، مورفولوژي كانال در هر ريشه، وجود كانال ميدمزيال و وجود ريشه ديستولينگوال نيز بررسي شد. در انتها نيز جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از شاخص‌هاي فراواني و درصد و جهت مقايسه فراواني‌ها از آزمون Chi-square استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين سني در افراد مورد مطالعه،39.2 سال بود. افراد شامل 86 زن و 84 مرد بودند. بيشترين نمونه‌ي ديده شده، دندان مولر دو ريشه و سه كاناله بود. از نظر مورفولوژي كانال در ريشه‌ي مزيال، شايع‌ترين مورفولوژي كانال، نوع 4 و سپس نوع 2 بود. از نظر مورفولوژي كانال در ريشه‌ي ديستال، شايع‌ترين مورفولوژي كانال، نوع 1 بود. در نمونه‌هاي مورد مطالعه، در 99.4 درصد موارد، كانال ميدمزيال يافت نشد و در 94.7 درصد موارد، ريشه‌ي ديستولينگوال يافت نگرديد. نتيجه‌گيري: دندان مولر دو ريشه و سه كاناله بدون كانال ميدمزيال و بدون ريشه‌ي ديستولينگوال شايع‌ترين مورد يافت شده در مطالعه‌ي حاضر بود. شايع‌ترين مورفولوژي كانال در ريشه‌ي مزيال، نوع 4 و شايع‌ترين مورفولوژي كانال در ريشه‌ي ديستال، نوع 1 بود.