بررسي تطبيقي مؤلفه‌هاي ماركسيستي رمان ژاني گل اثر ابراهيم احمد و دختر رعيت اثر محمود اعتمادزاده

نقد ماركسيستي گونه‌اي از نقد ادبي است كه از ارتباط جامعه و ادبيات سخن مي‌گويد. در نقد ماركسيستي ادبيات را بر اساس شرايط تاريخي پديدآورندۀ آن تحليل مي‌كنند. بنابراين براي نقد ماركسيستي شناخت زمينۀ تاريخي آن نيز ضرورت دارد با اشغال ايران و عراق و منطقۀ كردستان بعد از جنگ جهاني اول توسط نيروهاي متفقين و روسيه، جرياني بر ادبيات فارسي و كردي مسلط مي‌شود كه بسياري از نويسندگان آن‌ها را تحت تأثير ماركسيسم و كمونيسم روسيه قرار مي‌دهد. جامعۀ ايران در خلال و بعد از جنگ جهاني اول به دليل ناكارآمدي نظام حاكم درگير مشكلاتي همچون؛ فقر و تنگدستي، وجود نظام طبقاتي و فشار حاكم بر مردم توسط حكومت وقت بوده است، كردستان عراق نيز از ديرباز محل نزاع با دولت و حكومت‌هاي مركزي وقت خود در پي يافتن حكومت و دولتي مستقل بوده است، انديشۀ ناسيوناليست كردي در كردستان عراق و نيز تأثيرپذيري جامعۀ ايران و كردستان عراق از جريان‌هاي كمونيستي و ماركسيستي بعد از جنگ جهاني اول اين زمينه را فراهم مي‌كند كه به بررسي آثار نويسندگان ادبيات فارسي و كردي و تأثيرپذيري آن‌ها از اين جريان‌ها پرداخته شود. در اين پژوهش به نقد ماركسيستي رمان ژاني گل و دختر رعيت كه مي‌توان گفت در ادبيات فارسي و كردي هر دو اثر جزو نخستين داستان‌هاي واقع‌گراي اجتماعي هستند بر اساس مؤلفه‌هاي نقد ماركسيستي پرداخته شده است و پس از بررسي‌هايي كه در اين پژوهش انجام گرفته مشخص شده است كه؛ محمود اعتمادزاده و ابراهيم احمد رمان‌هايشان را وسيله‌اي براي بيان افكار خود قرار داده‌اند.