تأثير هشت هفته تمرين استقامتي بر مقدار پروتئين KIF5B بافت عضله نعلي و بازكننده‌ي طويل انگشتان رت‌هاي نر سالمند نژاد ويستار

مقاله پژوهشيمقدمه: هدف از پژوهش حاضر، تعيين تأثير هشت هفته تمرين استقامتي بر مقدار پروتئين KIF5B بافت عضله‌ي نعلي و بازكننده‌ي طويل انگشتان در رت‌هاي نر سالمند نژاد ويستار بود.روش‌ها: تعداد 12 سر رت نر سالمند با ميانگين سني 18 تا 24 ماه و ميانگين وزني 21/29 ± 407/83 گرم و تعداد 6 سر رت جوان با ميانگين سني هشت تا ده هفته و ميانگين وزني 10/36 ± 180/67 گرم به طور تصادفي در 3 گروه 6 سري (تمرين استقامتي سالمند، شم تمرين سالمند و شم تمرين جوان) تقسيم شدند. گروه تمرين استقامتي سالمند براي هشت هفته، هر هفته 5 روز به مدت 15 تا 60 دقيقه با شدت 15-7/5 متر در دقيقه روي نوارگردان به دويدن تداومي پرداختند. براي اندازه‌گيري مقدار پروتئين KIF5B از روش الايزا و براي آزمون فرضيه‌ها از تحليل واريانس يك راهه و آزمون تعقيبي Tukey استفاده شد.يافته‌ها: به دنبال سالمندي مقدار پروتئين KIF5B عضله‌ي نعلي و بازكننده‌ي طويل انگشتان به طور معني‌داري كاهش يافت. هشت هفته تمرين استقامتي، باعث افزايش معني‌دار مقدار پروتئين KIF5B در عضله‌ي نعلي و بازكننده‌ي طويل انگشتان نسبت به گروه شم تمرين سالمند شد. نسبت وزن عضله‌ي نعلي و عضله‌ي بازكننده‌ي طويل انگشتان نسبت به وزن بدن در گروه تمرين استقامتي نسبت به شم تمرين سالمند افزايش معني‌دار داشت.نتيجه‌گيري: به دنبال يك دوره تمرين منظم استقامتي، مقدار پروتئين KIF5B در عضله‌ي نعلي و بازكننده طويل انگشتان و همچنين سرعت اوج دويدن رت‌هاي نر سالمند افزايش يافته و باعث كاهش ساركوپنيا از طريق افزايش وزن نسبي عضلات نعلي و بازكننده‌ي طويل انگشتان در آن‌ها مي‌شود.