بازنمايي شيوۀ آموزش حروف اضافه در مجموعۀ آموزش فارسي به فارسي

حروف اضافه نقش بسزايي در معناي جملات فارسي دارند و اين بحث، در آموزش/ فراگيري اين زبان، يكي از دشوارترين نكات است. در زبان‌آموزي زبان دوم، اين حروف در آخرين رده از مقوله‌هايي هستند كه زبان‌آموزان آنها را فرامي‌گيرند. ازاين‌رو، ضرورت دارد تا كتاب‌هاي آموزش زبان فارسي اهتمام ويژه‌اي به آموزش اين حروف داشته باشند. هدف اين پژوهش بررسي مجموعۀ آموزش فارسي به فارسي از منظر آموزش اين حروف است تا شيوه‌هاي آموزش، تعداد حروف اضافۀ آموزش‌داده‌شده و بسامد رخداد آنها را بررسي كند. دليل انتخاب اين مجموعه پركاربردبودن و دامنۀ وسيع استفاده‌كنندگان از آن است. نتايج پژوهش بيانگر آن است كه روش آموزش حروف اضافه سنتي، آموزشي و در برخي موارد استقرايي/ ضمني است و ‌بايد زبان‌آموزان، از طريق مثال‌هاي ارائه‌شده يا خواندن متون و به طريق اكتشافي، آنها را فراگيرند. از ميان 89 حرف‌اضافه ساده و مركب/ گروهي به‌كاررفته، بيشترين بسامد رخداد ازآنِ حروف «به»، «را»، «در»، «از»، «با» و «برايِ» است. استفاده از تصاوير مناسب براي آموزش، عدم استفاده از زبان واسطه، استفاده از فن تقويت درون‌داد و اشاره به باهم‌آيي برخي افعال با حروف اضافۀ خاص از نقاط قوت اين مجموعه به شمار مي‌رود و عدم اشاره به گونۀ گفتاري حروف اضافه، استفادۀ صِرف از روش استقرايي و پاورقي‌هاي آشفته و بي‌نظم از نقاط ضعف اين مجموعه است. نتايج پژوهش حاضر مي‌تواند مورد استفادۀ مؤلفان چنين كتاب‌هايي قرار گيرد.