بررسي كارايي مصرف نور و بهره‌وري عملكرد در كشت مخلوط ارزن و سويا تحت شرايط كمبود نيتروژن

به‌منظور بررسي تعاملات بين گياهي ارزن (Panicum miliaceum L.) و سويا (Glycine max (L) Merrill) در كشت مخلوط، آزمايشي طي دو سال زراعي (1396-1397 و 1398-1397) و به صورت طرح بلوك كامل تصادفي با چهار تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه علوم كشاورزي و منابع طبيعي ساري اجرا شد. تيمارهاي آزمايش شامل نسبت هاي كشت 0:100، 25:75، 50:50، 75:25 و 100:0 (به ترتيب ارزن-سويا) بودند. نتايج نشان داد كارايي مصرف نور در كشت مخلوط بيشتر از كشت خالص ارزن بود و با افزايش سهم كشت سويا در كشت مخلوط كارايي مصرف نور ارزن به شدت كاهش يافت. به‌نحوي‌كه در مرحله 105 روز پس از كاشت كارايي مصرف نور ارزن در نسبت 75:25 به ترتيب 47.74 و 29.41 درصد كمتر از مقادير قابل پيش بيني بود. همچنين بيشترين نسبت كلروفيل a/b در گياه ارزن و سويا متعلق به نسبت 25:75 در مرحله 90 روز پس از كاشت بودند. بيشترين ميزان شاخص برابري زمين (1.23) متعلق به نسبت 25:75 بود. شاخص افت عملكرد واقعي ارزن نيز فقط در نسبت 25:75 مثبت (2.01) بود؛ لذا افزايش كارايي مصرف نور در كشت مخلوط و بهبود عملكرد دانه ارزن به‌عنوان گونه غالب نقش مهمي در افزايش 23 درصدي عملكرد دانه در نسبت 25:75 داشت.