نقش عوامل ژئواكونوميك در ارتقاء وزن ژئوپليتيكي جمهوري اسلامي ايران درخليج‌فارس

از ويژگي هاي عصر ژئواكونومي، اهميت يابي اقتصاد در عرصه ي جهاني است. ژئواكونومي اثرگذاري عوامل يا زيربناهاي اقتصادي در محيط كشوري، منطقه اي يا جهاني را در تصميم گيري هاي سياسي و رقابت‌هاي قدرت ها مطالعه مي كند. كاركرد ژئواكونومي با استفاده از فضا و مكان هاي جغرافيايي توليد قدرت اقتصادي است. تا موجب ارتقاي وزن ژئوپليتيكي يك كشور گردد. مقاله ي حاضر نقش عوامل ژئواكونوميك در ارتقاء وزن ژئوپليتيكي جمهوري اسلامي ايران در خليج‌فارس تبيين كرده است. اين مقاله ازلحاظ هدف، كاربردي-توسعه اي و از حيث ماهيت و روش، توصيفي-تحليلي است. گردآوري داده ها با روش كتابخانه اي و روش پيمايشي و تجزيه‌وتحليل داده ها با رويكرد آميخته (روش كيفي و كمي) انجام‌گرفته است. جامعه‌ي آماري تحقيق آگاه به مسائل ژئواكونوميك و ژئوپليتيك،  شامل 66 نفر و به‌صورت تمام شمار انتخاب گرديد. نتايج تحقيق نشان مي دهد. عوامل جغرافيايي (موقعيت دريايي، سواحل مناسب، موقعيت ارتباطي) و اقتصاد ساحلي -دريايي (منابع انرژي، شيلات ساحلي و دريايي و آبزي پروري، گردشگري ساحلي-دريايي، سرمايه گذاري مستقيم خارجي، صنايع كشتي سازي و اوراق كشتي، توسعه بندرها از نسل 2 به نسل 3و 4، تجارت و حمل‌ونقل دريايي، مناطق آزاد تجاري-صنعتي ساحلي و سازه هاي سكونتگاهي در خليج فارس به‌عنوان عوامل ژئواكونوميك هريك به سهم خود نقش تعيين كننده اي در ارتقاي وزن ژئوپليتيكي ايران دارند.