امكان سنجي بهبود ارزش پروژه هاي عمراني بزرگ مقياس با استفاده از تلفيق مهندسي ارزش و مدل پيش بيني استنتاج فازي

با استفاده از مفاهيم مهندسي ارزش و بررسي مشكلات و موانع كاربرد روش ذكر شده در ساختار مجموعه‌هاي كارفرمايي، پيمانكاري و مشاوره‌يي، پژوهش حاضر سعي دارد معيارهاي اصلي و ميزان تأثيرشان در بهبود ارزش ابر پروژه‌ها را بسنجد. هدف اصلي، پيش‌بيني ميزان تأثير عامل‌هاي مرتبط با كيفيت، زمان و هزينه در ارزش ابرپروژه‌ها با استفاده از يك مدل استنتاج فازي ـ عصبي تطبيقي است. جهت ساخت مدل پيش‌بيني مذكور، اطلاعات لازم توسط يك پرسش‌نامه جمع‌آوري شده است، كه روائي و پايايي آن نيز بررسي و تأييد شده است. بر اساس نظرات خبرگان موضوع و انجام مصاحبه، ارزيابي ميزان تأثير معيارهاي اصلي مهندسي ارزش در كيفيت، زمان و هزينه‌ي يك ابرپروژه (مطالعه‌ي موردي: پروژه‌ي ايران‌مال) انجام شده و مدل مذكور توسعه يافته است. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه بيشترين و كمترين ميزان تأثير در بين معيارهاي انتخابي در مديريت كارآمد ابرپروژه‌ها، هر دو مربوط به عامل زمان با معيارهاي «برنامه‌ريزي صحيح» و «جلوگيري از تداخل مسئوليت‌ها» بوده است.