توسعه روشي تركيبي از مدل سازي نيروي اجتماعي و شبيه سازي رويداد گسسته براي بهينه‌سازي راندمان توليد در ساخت و ساز

بهبود راندمان توليد با افزايش تعداد كارگران، رابطه‌ي مستقيم دارد؛ البته تا جايي كه تعداد بيش از حد كارگران در محيط سبب ايجاد ازدحام و در نتيجه افت توليد نشود. در يك مدل شبيه‌سازي رويداد گسسته بررسي اثر ازدحام در راندمان توليد و اندركنش افراد بر يكديگر ممكن نيست. در پژوهش حاضر سعي شده است تا تأثير مستقيم نيروي انساني در راندمان توليد با مدل‌سازي توأم فرايند پردازش كار در سيستم و اثر اندركنش‌هاي فيزيكي محيط و افراد در يكديگر بررسي شود. بدين منظور، چارچوبي توسعه داده شده است كه شامل تركيب دو مدل شبيه‌سازي رويداد گسسته و مدل‌سازي نيروي اجتماعي است. نتايج به‌دست آمده به‌وضوح كاهش ميزان اثر ازدحام نيروي انساني را نشان مي‌دهند. از خروجي‌هاي پژوهش حاضر مي‌توان براي به‌دست آوردن ميزان بهينه‌ي تعداد و تركيب نيروي انساني در هر فعاليت استفاده كرد.