تأثير مكمل سلنيت سديم در جيره غذايي بر عملكرد و فراسنجه‌هاي خون‌شناسي تاس‌ماهي سيبري (Acipenser Baerii) جوان

سلنيوم يكي از عناصر كم‏ مقدار ضروري براي حفظ سلامت ماهيان است. پژوهش حاضر به‌بررسي تأثير سلنيت سديم بر بقا، رشد و برخي ويژگي‏ هاي خون‌شناسي مرتبط با گلبول‏ هاي قرمز تاس‌ماهي سيبري جوان پرداخته است. تعداد 300 قطعه تاس‌ماهي سيبري (ميانگين وزن اوليه 0/5±10/0 گرم) به‌طور كاملاً تصادفي در پنج تيمار و هشت هفته با سطوح ‏‌صفر (شاهد)، 0/2، 0/4، 0/8 و 1/6 ميلي‌گرم سلنيت سديم به‌ازاي هر كيلوگرم جيره غذايي تغذيه شدند افزودن سلنيت سديم به شكل معني ‏داري وزن نهايي و نرخ رشد روزانه را افزايش داده و به‌ترتيب به مقادير 0/68±25/63 گرم و 22/07±1/0درصد روزانه در ماهياني رساند كه با جيره حاوي 1/6 ميلي‏گرم سلنيت سديم تغذيه شده بودند (0/05 P). ضريب تبديل غذايي نيز پس از هشت هفته تغذيه ماهيان با سلنيت سديم به شكل معني‎داري كاهش يافته و به 79/10±1/0در ماهياني رسيد كه با 1/6ميلي‏ گرم در هر كيلوگرم جيره غذايي تغذيه شده بودند (0/05 P). همچنين افزودن 0/8ميلي‏ گرم در كيلوگرم و بالاتر سلنيت سديم در جيره غذايي به‌شكل معني‏ داري ميزان هموگلوبين، هماتوكريت، تعداد گلبول‏ هاي قرمز ماهيان را نسبت به تيمار شاهد افزايش داد (0/05 P). افزايش معني ‏داري نيز در غلظت متوسط هموگلوبين و غلظت متوسط هموگلوبين گلبولي ماهيان تغذيه نموده با 0/8ميلي ‏گرم سلنيت سديم در مقايسه با تيمار شاهد مشاهده شد (0/05 P). يافته ‏هاي پژوهش حاضر در مجموع نشان داد مقدار 1/6ميلي‏ گرم سلنيت سديم در كيلوگرم جيره غذايي به‌عنوان بهترين سطح در زماني معرفي مي‏ شود كه رشد تاس ماهي سيبري مدنظر باشد، در حالي كه مقدار 0/8 ميلي‏ گرم سلنيت سديم در هر كيلوگرم جيره غذايي مي ‏تواند بهترين پاسخ در سنتز فراسنجه‏ هاي خوني را ارائه نمايد.