تحليل فرآيند شكل‌گيري هسته‌هاي فرعي در ساختار فضايي با تأكيد بر الگوي سكونت و فعاليت مطالعه موردي: كلان‌شهر كرمانشاه

در چند سال اخير مفاهيم متنوعي از ساختار فضايي شهري ـ منطقه‌اي توسعه‌يافته است و ساختار فضايي شهرهاي بزرگ ويژگي چندهسته‌اي را به نمايش گذاشته است. پديده چندهسته‌اي شدن ذاتي كلان‌شهرها بوده و مطالعات حاكي از كارايي بيشتر و تأثير روش‌هاي كمي در شناسايي هسته‌هاي عملكردي است. بازه زماني اين پژوهش داده‌هاي مقطعي و نمونه موردبررسي كلان‌شهر كرمانشاه، بلوك آماري و كاربري اراضي وضع موجود و پهنه‌بندي طرح جامع بـوده اسـت. متغيرهاي اين پژوهش شامل 8 كاربري عمده شهري بوده است. تحليل فضايي و سنجش تراكم كاربري‌هاي مختلط در سطح كلان‌شهر كرمانشاه وجود مراكز فرعي جديد در سطح مناطق 1، 3 و ۴ را نشان داده است. علاوه بر هسته تاريخي و قديمي شهر، دو هسته متراكم ديگر از فعاليت‌هاي تركيبي در مناطق 3، 1 و ۴ محدوده بين مناطق ۵ و ۸ وجود دارند. البته نوع خدمات ارائه‌شده در مراكز فرعي كلان‌شهر به نسبت هسته مركزي شهر داراي مقياس ناحيه‌اي هستند و براي رفع برخي نيازهاي روزمره شهروندان در اين سطح از دسترسي ايجادشده‌اند. پراكنش فضايي فعاليت‌هاي تجاري و اداري نشان از تمركز اكثر اين فعاليت‌ها در هسته مركزي شهر دارد؛ اگرچه، هسته‌هاي فرعي در مناطق ۵ و ۸ نيز مي‌توانند به‌عنوان يك هسته در جنوب شرق مطرح شود. الگوي توسعه فعاليت مسكوني تفاوت‌هايي با فعاليت ديگر دارد و آن شكل‌گيري چند هسته به‌غيراز منطقه 1 به‌عنوان هسته كالبدي است؛ به عبارتي، هسته‌هاي مسكوني ديگر به‌عنوان رقيب در مناطق 6،5، 4 و 2 شكل‌گرفته است كه مي‌تواند در شكل‌گيري هسته‌هاي فرعي ديگر نقش مؤثري داشته باشد.