آزمون‌هاي كاربردشناسي زبان در كودكان: بررسي مروري روايي

مقدمه: يكي از حيطه‌هاي مهم زبان، حيطه كاربردشناسي مي‌باشد كه استفاده درست از زبان براي تعامل اجتماعي را توصيف مي‌كند. از آن‌جا كه آزمون، ابزاري براي كمي كردن توانايي‌هاي گفتار و زبان به شمار مي‌رود، مي‌توان گفت كه جهت ارزيابي، غربالگري، توصيف، تشخيص و درمان جنبه‌هاي مختلف زبان، به استفاده از آزمون نياز است. پژوهش حاضر با هدف مروري بر آزمون‌هاي موجود در حيطه كاربردشناسي زبان و جمع‌آوري اطلاعات مربوط به خرده آزمون‌ها، نمره‌دهي، روش اجرا، رده سني و در نهايت، كاربرد هر يك از اين آزمون‌ها در عرصه‌هاي باليني و پژوهشي در كودكان انجام شد. مواد و روش‌ها: به منظور مروري بر آزمون‌هاي متداول كاربردشناسي زبان، كلمات كليدي «كاربردشناسي، زبان، وسيله، آزمون، ابزار، تشخيص، اندازه‌گيري و ارزيابي» در پايگاه‌هاي اطلاعاتي Web of Science، PubMed، Scopus، Medline، Google Scholar و Ovid طي سال‌هاي 2000 تا 2020 جستجو گرديد. مقالات به دست آمده با استفاده از معيارهاي ورود شامل دسترسي به متن كامل مقاله و انگليسي يا فارسي بودن زبان مقاله مورد بررسي قرار گرفت. يافته‌ها: از 25 مقاله يافت شده در مطالعه حاضر، 18 آزمون و 1 چك‌ليست استخراج گرديد كه 4 مورد از آن‌ها مختص ارزيابي حيطه كاربردشناسي و 14 آزمون ديگر جهت ارزيابي كل حيطه‌هاي زبان بودند. نتيجه‎ گيري: برخي از آزمون‌ها به دليل تخصصي بودن خرده آزمون‌هاي آن، در سال‌هاي اخير بيشتر مورد استفاده قرار گرفته‌اند. مرور آزمون‌هاي كاربردشناسي زبان نشان داد كه آزمون Test of Pragmatic Language-2nd Edition (TOPL-2) به دليل ارزيابي حيطه‌هاي دركي- بياني، هنجاريابي براي كودكان سالم و مبتلا به اختلال، ترجمه به چندين زبان دنيا و ويژگي‌هاي روان‌سنجي بالا، با مقبوليت بيشتري روبه‌رو بوده است، اما براي داشتن ارزيابي جامع، استفاده از آزمون‌هاي متعدد توصيه مي‌شود.