ارائۀ مدلي تلفيقي از روش ديمتل و فرايند تحليل سلسله‌مراتبي فازي به‌منظور شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر كيفيت اطلاعات مالي بخش دولتي بر مبناي روش نظريۀ زمينه‌بنيان

هدف اصلي اين پژوهش، ارائۀ مدلي تلفيقي از روش ديمتل و فرايند تحليل سلسله‌مراتبي فازي به‌منظور شناسايي و اولويت‌بندي عوامل مؤثر بر كيفيت اطلاعات مالي در بخش دولتي ايران با استفاده از روش نظريۀ زمينه‌بنيان است. پژوهش حاضر در قالب يك پژوهش كاربردي، آميخته و مقطعي و با رويكرد استقرايي است. جامعۀ آماري پژوهش در بخش كيفي مديران عالي رتبه و استادان دانشگاهها و در بخش كمي 61 نفر از كارمندان دستگاهها و سازمان‌هاي عمومي در نظر گرفته شده است. در راستاي دستيابي به اهداف پژوهش، سؤالات مدنظر براي مصاحبه، طراحي و درنهايت، 5 عامل ساختاري، محيطي، فرآيندها، خروجي، پيامد و زيرمؤلفه‌هاي مربوط به هر عامل بر مبناي رويكرد نظريه داده‌بنيان به‌عنوان عوامل مؤثر در كيفيت اطلاعات مالي شناسايي شده‌اند. در ادامه از مدل تلفيقي، تحليل سلسله‌مراتبي فازي و ديمتل فازي براي اولويت‌بندي، تعيين شدت تأثيرگذاري و تأثيرپذيري و ترسيم نمودار علّي - معلولي ميان مؤلفه‌ها استفاده شده است. نتايج پژوهش از ديدگاه پاسخ‌دهندگان نشان دادند در ميان عوامل اصلي پژوهش عامل ساختاري بالاترين رتبه را كسب كرده و عامل فرآيندها به‌عنوان كم‌اهميت‌ترين عامل در كيفيت اطلاعات مالي در بخش دولتي است. اين نتيجه نشان مي‌دهد ساختارهاي بخش عمومي درحال حاضر در ايران مطلوب نيستند و داراي مشكلات و ابهام‌اند؛ بنابراين، براي رسيدن به گزارشگري مالي باكيفيت در بخش عمومي آماده‌كردن زيرساخت‌ها در وهلۀ نخست، الزامي و اجباري است.