ارائۀ شيء خيّامي در باز- پيكربندي هاي ماترياليستي

تأمل در هستي به‌مثابه كرداري زباني، همواره يكي از كارويژه هاي متعالي ادبيات بوده است. اين مسئله در خيّام نمود قابل‌توجهي داشته، به‌نحوي‌كه كار خيّام را مي توان پيش از هر چيز نوعي پروژۀ پروبلماتيك پرسش از هستي قلمداد نمود. در پژوهش حاضر سعي گرديد با رويكردي ماترياليستي و از منظري پساساختارگرا، به ادراكات هستي­ شناختي تازه اي از شيء خيامي دست‌يافت. در اينجا، شناسايي يك سري همگرا از اشياء از يك‌سو و طرح ايدۀ تبديل و انتقال به‌مثابه مكانيسم زيربنايي در خيّام از سوي ديگر، امكانات تحليلي نيرومندي براي صورت بندي هاي هستي شناختي تازه اي از شيء خيّامي، در اختيار نهاد. طرح ايدۀ تبديل و انتقال نشان داد كه سري هم گراي اشياء به‌طور بي وقفه اي در اتصال با يكديگر قرار گرفته و با توليد نسبت هايي تازه، روندي از قلمرو گستري فيزيكي را به نمايش مي گذارد. درنهايت و با تحليل نظري اين روابط توسيعي و گسترش يابندۀ شيء، چهار ايدۀ هستي شناختيِ پايان ناپذيري هستي، حافظه مندي شيء، درون گستري ميل (اقتصاد اُديپي ميل) و فتيشيسم، به‌مثابه دستاورد مواجهه اي سمپتوماتيك با خيام ارائه گرديد.