تحليل كاربري سرزمين در شهرستان بهبهان با رويكرد اكولوژي سيماي سرزمين

زمينه و هدف: تغييرات پوشش سرزمين در نتيجه فعل و انفعالات پيچيده‌ي فاكتورهاي ساختاري و عملكردي آثار گسترده‌اي بر سيماي سرزمين دارد لذا مطالعه ساختار سيماي سرزمين بر اساس اصول اكولوژي و سنجه‌هاي سيماي سرزمين به عنوان اجزاي تشكيل دهنده آن ابزاري مناسب براي نقشه‌سازي و كمي كردن خصوصيات مكاني هر كاربري محسوب مي‌شوند. زمينه و هدف: تغييرات پوشش سرزمين در نتيجه فعل و انفعالات پيچيده‌ي فاكتورهاي ساختاري و عملكردي آثار گسترده‌اي بر سيماي سرزمين دارد لذا مطالعه ساختار سيماي سرزمين بر اساس اصول اكولوژي و سنجه‌هاي سيماي سرزمين به عنوان اجزاي تشكيل دهنده آن ابزاري مناسب براي نقشه‌سازي و كمي كردن خصوصيات مكاني هر كاربري محسوب مي‌شوند.روش بررسي: در مطالعه حاضر پس از تهيه نقشه‌هاي پوشش سرزمين و استخراج سنجه‌ها در دو سطح كلاس و سيما، از تحليل مولفه‌هاي اصلي (PCA) جهت انتخاب سنجه‌هاي مناسب در تحليل تغييرات سيماي سرزمين شهرستان بهبهان در بين سال‌هاي 1378 و 1392 استفاده شد.يافته ها: سنجنده‌هاي مساحت كلاس (CA)، تعداد لكه (Np)، شكل سيماي سرزمين (LSI)، تراكم حاشيه (ED)، درصد پوششي سيماي سرزمين (PLAND) و سنجه شاخص تنوع شانون (SHDI) به عنوان مناسب‌ترين سنجه‌ها انتخاب گرديد. نتايج حاكي از افزايش مساحت در كاربري‌هاي مسكوني (1551 هكتار)، اراضي كشاورزي (8036 هكتار) و مناطق آبي (287 هكتار) و افت شديد در مراتع (4560 هكتار) و جنگل‌هاي شهرستان (2081 هكتار) است.بحث و نتيجه گيري: در اثر دخل و تصرف انسان ساختار سيماي سرزمين شهرستان ريز دانه شده و تعداد تكه‌هاي انسان ساخت و نيمه طبيعي افزايش يافته است. همچنين بيشتر تغييرات ناشي از هضم لكه‌هاي مرتع در ميان پوشش‌هاي انسان ساخت به ويژه يكپارچه سازي اراضي كشاورزي بوده است.