ارائه مدلي براي تبيين عوامل مؤثر در بازآفريني بافت قديم شهري (مطالعه موردي: شهر دزفول)

بافتهاي فرسوده و قديمي شهري و رفع ناپايداري آنها، يكي از مباحث نظام برنامه‌ريزي شهري است كه نهادهاي ذيربط را به تكاپوي ساماندهي و بازآفريني بافت‌هاي مذكور سوق داده است. هدف اين پژوهش شناسايي و ارزيابي شاخص‌ها و عوامل مؤثر بر بازآفريني شهري و ارائه مدلي يكپارچه و جامع براي تبيين اين عوامل است كه بافت قديم شهر دزفول مورد مطالعه گرفته است. روش تحقيق اين پژوهش توصيفي- تحليلي و پيمايشي مي‌باشد. جامعه آماري تحقيق، طبق سرشماري سال 1395 مركز آمار ايران، داراي جمعيت 29277 نفر است. با استفاده از فرمول كوكران 384 نمونه تعيين گرديد و به صورت تصادفي طبقه‌اي انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوري داده‌ها پرسشنامه مي‌باشد البته از روش‌هاي مصاحبه و مشاهده نيز در راستاي تكميل پرسشنامه‌ها استفاده گرديده است. تحليل‌هاي آماري در نرم‌افزارهاي Spss و Amos نشان مي‌دهد چهار عامل اجتماعي، اقتصادي و... اثر معني‌داري بر بازآفريني بافت قديم شهر دزفول است كه عامل اجتماعي با بار عاملي 0/86 بيشترين اهميت را در بين ساير عوامل دارد.