بررسي تنوع زيستي و فراواني ماهيان رودخانه ماسوله، حوضه آبريز جنوبي درياي خزر

حفاظت از تنوع زيستي از جمله نگراني‌هاي جهاني به‌شمار مي‌آيد، بنابراين بررسي همه‌جانبه تنوع زيستي و مخاطرات آن، به‌عنوان ابزار مديريت منابع طبيعي شناخته شده است. اين مطالعه به‌منظور تعيين‌ تنوع و فراواني ماهيان رودخانه‌ ماسوله (ماسول رودخان) در حوضه آبريز جنوبي درياي خزر به‌اجرا در آمد. نمونه‌‌برداري ماهيان در فصول سال 1401 با استفاده از يك دستگاه ماهيگير الكتريكي در 5 ايستگاه از 7 كيلومتري زير ماسوله تا چمثقال صورت گرفت. در اين‌ مطالعه 20 گونه ماهي متعلق‌ به‌ 11 خانواده‌ شناسايي‌ گرديد، كه‌ خانواده­ه اي كپورماهيان سرمخروطي (Leuciscidae) و كپورماهيان حقيقي (Cyprinidae) به‌ترتيب با 6 و 4 گونه، متنوع ­ترين بودند. از اين تعداد، 15 گونه بومي و 5 گونه غيربومي كشور بوده و از نظر زيستگاه 16 گونه جزء ماهيان آب شيرين، 2 گونه مهاجر به رودخانه و 2 گونه ديگر داراي دو زيستگاه بودند. تعداد گونه هاي ماهيان در ايستگاه هاي بالا تا پايين دست از 5 به 16 گونه افزايش نشان داد. فراواني گونه هاي ماهيان بر حسب ايستگاه ها در فصول مختلف نوسان داشت و اين نوسانات در حد كمتري بين ايستگاه ها در كل دوره نيز وجود داشت. به‌طور كلي، سياه ماهي رازي (Capoeta razii)، خياطه ماهي سميعي (Alburnoides samiii) و گاوماهي ايراني (Ponticola iranicus) به ترتيب با فراواني 31/3، 26/2 و 25/4 درصد، بيشترين تعداد را به خود اختصاص دادند. در مجموع، اين رودخانه داراي تنوع كمي از گونه هاي ماهيان مهاجر بوده و پيشنهاد مي گردد يك مسير ماهي رو در زير بندها خصوصاً بند لولمان نصب گردد تا ماهيان مهاجر بتوانند نسل خود را به‌صورت طبيعي بازسازي نمايند.