شماره ركورد
1337185
عنوان مقاله
بررسي اثرات متفورمين بر سطح آيريزين و پارامترهاي بيوشيميايي سرم در رتهاي نر نژاد اسپراگ – داولي با رژيم غذايي امولسيون پرچرب
پديد آورندگان
حسن خان ، بابك دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران - دانشكده علوم پايه - گروه زيست شناسي , يغمايي ، پريچهره دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران - دانشكده علوم پايه - گروه زيست شناسي , پريور ، كاظم دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران - دانشكده علوم پايه - گروه زيست شناسي , ابراهيم حبيبي ، آزاده دانشگاه علوم پزشكي تهران - مركز تحقيقات اندوكرينولوژي
از صفحه
169
تا صفحه
181
كليدواژه
آديپونكتين , فعاليت ورزشي , گلوكز , مايوكاين , مقاومت به انسولين
چكيده فارسي
آيريزين يك مايوكاين است كه بيشتر از عضلات پس از فعاليتهاي ورزشي ترشح ميشود و در اختلالات متابوليك ميزان ترشح آن تغيير ميكند. هدف از اين تحقيق، بررسي تاثير متفورمين بر تغييرات سطح آيريزين پلاسما، تغييرات گلوكز خون و مقاومت به انسولين در رتهاي نر نژاد اسپراگ - داولي بود كه رژيم امولسيون پرچرب حاوي روغن ذرت دريافت ميكردند. بيست و چهار سر رت نر، نژاد اسپراگ – داولي به دو گروه كنترل نرمال (n=8) و رژيم پرچرب (n=16) تقسيم و سپس گروه رژيم پر چرب به دو زير گروه شامل گروه كنترل رژيم پرچرب (n=8) و گروه متفورمين (n=8) تقسيم شدند. گروه كنترل نرمال رژيم استاندارد دريافت نمود. گروه كنترل رژيم پر چرب، رژيم امولسيون پرچرب حاوي روغن ذرت به صورت گاواژ روزانه و به مدت شش هفته و گروه متفورمين، رژيم امولسيون پرچرب همراه با متفورمين (به ميزان 250 ميليگرم بر كيلوگرم روزانه) دريافت نمود. در پايان شش هفته ميزان گلوكز، انسولين، آيريزين، آديپونكتين، مقاومت به انسولين HOMA-IR، آنزيمهاي كبدي، فاكتور نكروز تومور آلفا (TNF-α)، پروفايل چربي در سرم، پروفايل چربي و پراكسيداسيون ليپيدي در كبد، همچنين ميزان بيان ژن PGC-1α با روش Real-time PCR در بافت چربي مورد بررسي قرار گرفت. آزمايشات بافتشناسي كبد شامل رنگ آميزي هماتوكسيلين – ائوزين به منظور بررسي تجمع چربي در بافت كبد انجام گرديد. ميزان گلوكز خون، مقاومت به انسولين، آديپونكتين، سطح آيريزين سرم همچنين پروفايل چربي سرم و كبد در گروه دريافت كننده رژيم پرچرب نسبت به گروه كنترل نرمال از نظر آماري بطورمعنيدار افزايش يافت (P 0/05). تيمار با متفورمين باعث كاهش معنيدار در سطح اين پارامترها نسبت به گروه رژيم پرچرب گرديد (P 0/05) بعلاوه افزايش در ميزان بيان ژن PGC-1α در بافت چربي در اين گروه مشاهده شد. با افزايش ميزان مقاومت به انسولين در رتهاي دريافت كننده رژيم پرچرب، سطح آيريزين سرم نيز افزايش يافت و با كاهش گلوكز و بهبود مقاومت به انسولين توسط متفورمين، سطح آيريزين نيز كاهش پيدا كرد. اين نتايج پيشنهاد ميكند كه ممكن است افزايش سطح آيريزين، يك پاسخ جبراني در برابر مقاومت به انسولين و اختلال در سوخت و ساز گلوكز باشد. بر اين اساس شايد بتوان آيريزين را به عنوان هدفي براي درمان ديابت نوع دو مورد بررسي قرار داد.
عنوان نشريه
يافته هاي نوين در علوم زيستي
عنوان نشريه
يافته هاي نوين در علوم زيستي
لينک به اين مدرک