اثربخشي بسته آموزشي براي زندگي پايدار بر اساس تجربه زيسته زوجين بر صميميت عاطفي، سازگاري زناشويي و كاهش تعارضات زناشويي آنان

زمينه و هدف: برنامه مداخله آموزشي براي همسران به هرگونه مداخله‌اي اطلاق مي‌شود كه با كاهش ميزان روابط مخرب و تقويت رفتارهاي سازنده، افراد و روابط آنها را از رذايل مشترك زندگي زناشويي بازدارد. مداخلات آموزشي معمولاً بر محافظت از همسران در برابر عوامل خطر، مانند الگوهاي روابط مخرب متمركز است و باورهاي غيرمنطقي و ايجاد عوامل رابطه حمايتي، مانند نگرش مثبت و زناشويي صميميت. مواد و روش‌ها: در اين تحقيق پژوهشگر از روش كمي استفاده كرده است. براي اين منظور، ۲۰ نفر از زوجين، براي اجراي پروتكل انتخاب شد. روش تحقيق در اين مرحله از نوع طرح پيش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه كنترل خواهد بود. آزمودني‌هاي انتخاب‌شده در هر دو گروه آزمايشي و گواه به‌وسيله پيش‌آزمون مورداندازه‌گيري قرار گرفت. ابزار جمع‌آوري داده‌هاي موردنياز از طريق پرسشنامه بوده و نتايج توسط واريانس اندازه‌گيري‌هاي مكرر تحليل‌شده است. براي آزمون نرمال بودن توزيع نمرات مرتبط با متغيرهاي پژوهش از آزمون نرماليته شاپيرو – ويلك استفاده شد، همچنين نتايج مقايسه‌هاي زوجي با استفاده از آزمون بونفروني، مورد آزمون قرار گرفت. يافته‌ها: محقق تحقيق خود را در قالب سه فرضيه موردبررسي قرار داد و نتايج نشان داد بسته آموزشي بر صميميت عاطفي، سازگاري زناشويي و كاهش تعارضات زناشويي تأثير مثبت و معناداري دارد (۰۰۱/۰ p). نتيجه‌گيري: فرضيات پژوهش مورد تأييد قرار گرفت و مي توان گفت كه بسته آموزشي زندگي پايدار بر اساس تجربه زيسته زوجين بر صميميت عاطفي مؤثر است و اين تأثير ماندگار بوده است. همچنين نتايج نشان داد كه بسته آموزشي باعث افزايش سازگاري زناشويي در گروه آزمايشي در مقايسه با گروه كنترل بوده و نيز باعث كاهش تعارضات زناشويي گرديده است.