ارزيابي و رتبه‌بندي عوامل اقتصادي و مالي مؤثر بر شفافيت مالياتي شركت‌ها از طريق بكارگيري روش بهترين- بدترين سلسله مراتبي

پژوهش حاضر با رويكرد كيفي- كمي و با هدف ارائه الگويي جهت تعيين امتياز شفافيت مالياتي شركت‌ها انجام شده است. جامعه آماري پژوهش در بخش كيفي خبرگان حوزه مالياتي و اساتيد دانشگاهي بوده كه به صورت نمونه گيري هدفمند غير تصادفي انتخاب و مصاحبه با آنان تا اشباع نظري (18 نفر) ادامه يافت، افزون بر مصاحبه هاي انجام شده به منظور افزايش اعتبار و جامعيت تحقيق، اسناد و مدارك موجود در خصوص گزارشگري مالياتي، اجتناب مالياتي و فرار مالياتي به دقت مطالعه، بررسي و تحليل شده است. همچنين جامعه آماري در بخش كمي، از اساتيد دانشگاه، مديران مالي، حسابرسان مستقل و مأموران مالياتي بوده كه تعداد36  نفر بر اساس جدول كرجسي و مورگان به صورت تصادفي، به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گرد آوري اطلاعات در بخش كيفي مصاحبه نيمه ساختار يافته و در بخش كمي پرسشنامه روش بهترين - بدترين(BWM) بود. روايي پرسشنامه توسط خبرگان و متخصصان مورد تاييد قرار گرفت و براي تعيين پايايي پرسشنامه بهترين- بدترين براي هر دسته از ابعاد و متغيرها نرخ سازگاري محاسبه شد. بر اساس نتايج بدست آمده 32 عامل مؤثر در قالب شش بعد راهبري شركتي، عوامل حسابرس، عوامل استراتژي، نسبت‌هاي مالي، ويژگي‌هاي عمومي و عوامل اجتماعي بر شفافيت مالياتي شركت‌ها شناسايي و بر اساس اين عوامل، الگويي جهت تعيين امتياز شفافيت شركت‌هاي ايراني ارائه گرديد. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه عوامل مربوط به راهبري شركتي و عوامل اجتماعي بيشترين تأثير را در ميزان شفافيت مالياتي شركت‌ها دارد.