تأثير توانايي‌هاي شناختي-رفتاري حسابرسان بر پذيرش ريسك حسابرسي

حرفه حسابرسي شباهت زيادي به قضاوت در دادگاه‌ها دارد. هم قاضي و هم حسابرس با ادعاهايي مواجه هستند كه طي آن شواهد پشتوانه ادعاهاي طرفين را جمع‌آوري و ارزيابي نموده و نهايتاً بر اساس معيارهايي كه در اختيار آن‌هاست نظر داده و قضاوت مي‌كنند. ارزشي كه با حسابرسي صورت‌هاي مالي ايجاد مي‌شود ناشي از قضاوت حسابرس و دركل ناشي از مجموعه تواناييهاي فردي و شناختي –رفتاري حسابرسان است. لذا هدف اصلي اين تحقيق تعيين تأثير توانايي‌هاي شناختي-رفتاري حسابرسان بر پذيرش ريسك حسابرسي است. روش مورد استفاده در اين تحقيق از نوع پيمايشي و از نظر ماهيت به صورت تحليلي، مقايسه‌اي و از لحاظ جمع‌آوري اطلاعات ميداني مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه مديران و شركاء ارشد مؤسسات حسابرسي به تعداد 1020 نفر و مديران اجرايي سازمان حسابرسي به تعداد 92 نفر مي‌باشند كه به صورت كل‌شماري (تمام‌شماري) مورد مطالعه قرار گرفتند. نتايج تحليل‌ها نشان داد توانايي‌هاي شناختي-رفتاري حسابرسان بر ميزان پذيرش ريسك حسابرسي تأثير معناداري دارد.