بكارگيري رويكرد تصميم گيري كلامي و بهينه سازي چندهدفه فازي در انتخاب سبد سهام

در اين مقاله به برخي از چالش‌هاي بهينه‌سازي پرتفوي به‌طور همزمان پرداخته مي‌شود. به‌طوري‌كه جهت در نظرگرفتن ماهيت چندمعياره بودن انتخاب سهام و عدم‌قطعيت مرتبط با نرخ بازده دارايي‌ها از مدل برنامه‌ريزي چندهدفه فازي استفاده شد. همچنين با توجه به نقاط ضعف معيارهاي ريسك سنتي نظير واريانس براي اندازه‌گيري ريسك سرمايه‌گذار، معيار ارزش در معرض خطر ميانگين به‌عنوان يك معيار ريسك منسجم با رويكرد تئوري اعتبار فازي جايگزين آن‌ها شدند. از طرفي در اين پژوهش به‌منظور دخالت‌دادن نظرات و قضاوت‌هاي ذهني سرمايه‌گذاران از روش ZAPROS III استفاده و با محاسبه شاخص رسمي كيفيت (FIQ) ديدگاه‌هاي سرمايه‌گذاران در بهينه‌سازي پرتفوي لحاظ گرديد. در طراحي مدل علاوه‌بر محدوديت‌هاي اصلي، محدوديت‌هايي مانند حداقل و حداكثر تخصيص ثروت به هر دارايي و نيز حداقل و حداكثر تعداد سهام موجود در پرتفوي در نظر گرفته ‌شده است. جهت نمايش قابليت كاربرد مدل توسعه داده شده از 10 شركت فعال‌تر پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران استفاده شد. نتايج حاصل از اجراي مدل با استفاده از الگوريتم MOPSO نشان داد پرتفوهاي پارتو بهينه ايجاد شده از اجراي مدل در مقايسه با پرتفوهاي با وزن‌هاي تصادفي از لحاظ رسيدن به اهداف از پيش‌تعيين شده، عملكرد بهتر و مطلوب‌تري دارند