الگوي پارادايمي توسعه كارآفريني اجتماعي زنان روستايي با استفاده از تئوري بنياني

به‌كارگيري دانش كارآفريني اجتماعي براي دگرگوني توسعۀ جامعه روستايي حياتي است و مي‌تواند زمينۀ مناسبي براي توسعه و توانمندسازي زنان در نواحي روستايي محسوب شود. هدف اين پژوهش تحليل عوامل مؤثر بر كارآفريني زنان روستايي و ارائۀ الگوي پارادايمي توسعۀ كارآفريني اجتماعي زنان روستايي در شهرستان ورامين است. روش تحقيق مورد استفاده در اين پژوهش كيفي بوده و از بين روش‌هاي كيفي مرسوم، از روش تئوري بنياني استفاده شد. شركت‌كنندگان شامل 11 نفر از كارشناسان و زنان كارآفرين عضو صندوق اعتبارات خُرد روستايي شهرستان ورامين بودند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. روش اصلي گردآوري داده‌ها، استفاده از مصاحبۀ نيمه‌ساختارمند بود كه تا رسيدن به نقطۀ اشباع نظري ادامه يافت. درجهت تحليل داده‌ها و پردازش اطلاعات، از نرم‌افزار MAXQDA 12 استفاده شد. روايي داخلي تحقيق با استفاده از نظرات استادان و مشاهدات طولاني، روايي خارجي از طريق توصيف داده‌هاي به‌دست‌آمده و پايايي تحقيق با روش مثلث‌سازي سنجيده شد. نتايج نشان داد مهم‌ترين جنبۀ تأثيرگذار در كارآفريني اجتماعي، جنبۀ فرهنگي-اجتماعي است. بعد از آن به‌ترتيب جنبه‌هاي روانشناختي، اقتصادي، زيست‌محيطي، فناوري و قانوني-سياسي قرار داشتند. ارتباط عوامل مؤثر باهمديگر و توسعۀ كارآفريني اجتماعي زنان در الگوي پارادايمي آورده شد. الگوي پارادايمي شامل مؤلفه‌هاي شرايط علّي، شرايط زمينه‌اي، شرايط مداخله‌گر، استراتژي‌ها و پيامدها براي توسعۀ كارآفريني اجتماعي زنان روستايي ارائه شد.