مقايسه اثربخشي آموزش تربيت مخچه و برنامه آموزشي كاركردهاي اجرايي بر نظريه ذهن كودكان داراي اختلال نافرماني مقابله‌اي

هدف از اين پژوهش مقايسه اثربخشي آموزش تربيت مخچه و برنامه آموزشي كاركردهاي اجرايي بر نظريه ذهن كودكان داراي اختلال نافرماني مقابله‌اي بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون – پس‌آزمون و گروه كنترل با دوره پيگيري 1 ماه بود. جامعۀ آماري اين پژوهش شامل تمامي كودكان 5 تا 6 ساله مبتلا به اختلال نافرماني مقابله‌اي شهر گنبدكاووس در سال 1401-1400 بود. حجم نمونه شامل 45  نفر بود كه به شيوه نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمايش و گواه جايدهي شدند. براي گروه آزمايشي اول، آموزش تربيت مخچه و براي گروه آزمايشي دوم، آموزش كاركردهاي اجرايي اجرا شد درحالي‌كه گروه گواه آموزشي دريافت نكردند. ابزار پژوهش شامل مقياس پرسشنامه علائم مرضي كودكان (4-CSI، گادو و اسپرافكين، 1994) و پرسشنامه‌ي نظريه ذهن (TOM، موريس و همكاران، 1999)  بود. جهت تجزيه و تحليل آماري از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. نتايج نشان داد كه در مرحله پس‌آزمون و پيگيري ميانگين هر دو گروه آزمايش از گروه گواه به‌صورت معناداري بيشتر است (p 0/05). نتايج نشان داد كه آموزش تربيت مخچه و برنامه آموزشي كاركردهاي اجرايي، مداخلات كارآمدي براي بهبود نظريه ذهن كودكان داراي اختلال نافرماني مقابله‌ اي است.