ارائه الگوي مطلوب سياست‌گذاري عمومي در حوزه رفاه با عامليت نخبگان براي نيل به توسعه پايدار

دستيابي به رفاه عمومي تنها از رهگذر سياست‌گذاري عمومي با نقش‌آفريني نخبگان ميسر مي‌شود. مطالعه حاضر نيز با ‌هدف ارائه الگوي مطلوب سياست‌گذاري عمومي در حوزه رفاه با عامليت نخبگان براي نيل به توسعه پايدار صورت گرفت. اين تحقيق از لحاظ هدف كاربردي‌توسعه‌اي است و از لحاظ ماهيت و شكل اجراء به صورت توصيفي‌پيمايشي انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل نخبگان سياست‌گذاري عمومي است. نمونه‌گيري با استفاده از روش نمونه‌گيري نظري صوت گرفت و در نهايت با 11 نفر اشباع نظري حاصل شد. توزيع پرسشنامه محقق‌ساخته نيز در ميان 384 نفر از مديران سياست‌گذاري عمومي در حوزه رفاه كه فرمول كوكران تعيين گرديد، به روش تصادفي نمونه‌گيري انجام شد. ابزار گردآوري داده‌ها مصاحبه نيمه‌ساختاريافته و پرسشنامه مي‌باشد. جهت تحليل مصاحبه‌هاي تخصصي از روش نظريه‌پردازي داده‌بنياد (گراندد تئوري) و نرم‌افزار MaxQDA و جهت اعتبارسنجي الگو نيز از روش حداقل مربعات جزئي و نرم‌افزار Smart PLS استفاده شده است.‌ براساس مدل پارادايمي پژوهش شرايط علي شامل عوامل اقتصادي، فرهنگي، فني و تكنولوژيكي است كه بر سياست‌گذاري عمومي اثر مي‌گذارند. سياست‌گذاري عمومي نيز به عنوان پديده محوري بر ارزيابي اجراي خط‌مشي‌هاي رفاهي موثر است. در اين ميان نخبگان شرايط زمينه‌اي را فراهم مي‌آورند از سوي ديگر تضاد منافع در اجراي خط‌مشي‌هاي رفاهي نيز شرايط مداخله‌گر هستند. در نهايت از طريق ارزيابي اجراي خط‌مشي‌هاي رفاهي دستيابي به توسعه پايدار قابل حصول است.