ارزيابي انتقادي مبناي تساوي در تربيت دوجنسيتي بر اساس آموزه‎هاي اخلاقي اسلام

رويكرد جديد تربيت دوجنسيتي شكل جديدي از نقش جنسيتي را تعريف مي‎كند كه خصوصيات و ويژگي‎هاي زنانه و مردانه را براي هر دوجنس به صورت يكسان و برابر مي‎خواهد. يكي از مهم‎ترين مباني كه در اين رويكرد بر آن تأكيد مي‎شود تساوي است. مبناي اخلاق اسلامي در مواجهه با جنسيت زنانه و مردانه توجه به تفاوت‎ها و نقش‎ها متناسب با ويژگي‎هاي تكويني زنانه و مردانه است. اين پژوهش كه از نوع تحقيقات كتابخانه‎اي است با روش توصيفي−تحليلي، با رويكرداخلاق اسلامي مبتني برمنابع اسلامي همچنين منابع مرتبط با مسئله از جمله متون روانشناسي، جامعه‎شناسي و مطالعات زنان مبناي تساوي درتربيت دوجنسيتي را مورد ارزيابي و نقد قرار مي‎دهد. يافته‎هاي پژوهش حاكي از آن است كه اخلاق اسلامي زن و مرد را با توجه به اشتراكات از نظر ازرشي برابر مي‎داند ولي با توجه به تفاوت‎ها و استعدادها و توانايي‎هايي تكويني هركدام −به‎عنوان حق طبيعي− داراي وظايف خاصي مي‎داند كه توجه و رعايت آن باعث دستيابي به سعادت فرد و جامعه مي‎شود. اخلاق اسلامي چنين تشابه مبتني بر همساني تكويني زن ومرد درخلقت را نمي‎پذيرد.