تبيين مؤلفه هاي اجتماعي، فرهنگي مؤثر بر گردشگري خلاق از ديدگاه گردشگران (محور زاينده رود اصفهان)

گردشگري خلاق نوعي گردشگري فرهنگي است كه با تمركز بر توسعه مهارت ها در حال ظهور است. از اين رو ميراث هاي فرهنگي، آيين ها و صنايع دستي مي توانند به گونه اي ايجاد شوند تا نقش تعاملي تري بين بازديدكنندگان و جمعيت محلي ايجاد شود. توسعه گردشگري خلاق اجتماعي، فرهنگي اصفهان خصوصاً براي محور زاينده‌رود، با توجه به خشكسالي هاي پياپي و كاهش جمعيت گردشگران، بسيار ضروري است. هدف از انجام پژوهش شناسايي و اولويت بندي مؤلفه هاي اجتماعي، فرهنگي گردشگري خلاق از ديدگاه گردشگران در محور زاينده رود است. روش انجام پژوهش توصيفي، تحليلي و پيمايشي است. به‌منظور تحليل يافته‌ها از تحليل عاملي تأييدي در نرم افزار آموس استفاده شده است. نتايج حاصل نشان مي دهد بين عوامل اجتماعي و فرهنگي، عوامل فرهنگي در گردشگري خلاق محور زاينده رود در اولويت مي باشد و فراهم سازي فرهنگ بومي با تأكيد بر رويكردهاي اجتماعي و فرهنگي در جذب گردشگر محور زاينده رود حتي در زمان خشكي مؤثر خواهد بود. با كاهش جذابيت رودخانه در زمان هاي خشكسالي، يادمان ها و ميراث هاي فرهنگي مي تواند سبب جذب گردشگران گردد. در نهايت با استفاده از ماتريس سوآت كمي به تدوين و اولويت بندي استراتژي هاي گردشگري خلاق فرهنگي محور زاينده رود پرداخته شده است و استراتژي «فضاسازي و رويدادسازي بر اساس پتانسيل هاي فرهنگي اصفهان در محور زاينده رود به منظور جذب گردشگر در فصول كم بازديد و دوره خشكي رودخانه» با كسب امتياز 10.48، جهت توسعه گردشگري خلاق اجتماعي فرهنگي محور زاينده رود در اولويت است.