بررسي وضعيت آموزش ابتدايي در مناطق محروم و طراحي و اعتباريابي الگوي مناسب (مطالعه موردي منطقه موسيان)

مقاله حاضر با هدف بررسي وضعيت آموزش مناطق محروم با مطالعه موردي منطقه موسيان و با استفاده از روش‌‌هاي كمي و كيفي انجام شده است. جامعه آماري شامل مديريت، معاونين، كارشناسان اداري، راهبران و آموزگاران مقطع ابتدايي منطقه موسيان بود و حجم نمونه از طريق جدول مورگان و سرشماري (بخش كمي) و نيز با استفاده از معيار اشباع نظري (بخش كيفي) تعيين شد. روايي محتوايي پرسشنامه توسط كارشناسان مورد تأييد قرار گرفت و نيز پايايي پرسشنامه با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ از طريق نرم‌‌افزار SPSS، 0.79 تعيين شد. روايي داده‌‌ها و نتايج داده‌‌بنياد از طريق تأييد شركت‌‌كنندگان و بررسي همكاران پس از اصلاحات مورد تأييد قرار گرفت. همچنين با توجه به اينكه پس از بازآزمايي و كدگذاري مجدد و تعيين ميزان توافق شناسه‌‌ها پايايي كل بالاي 0.70 بوده است، مي‌‌توان گفت كدگزاره‌‌ها از پايايي مناسبي برخوردارند. در كل، مي‌‌توان گفت مشكلات آموزش و پرورش با طيفي از جنبه‌‌هاي بيروني و دروني از قبيل نيروي انساني، برنامه‌‌ها و امكانات آموزش و پرورش، فرهنگ و شرايط جغرافيايي، فقر و سبك زندگي در ارتباط است.