قواعد فراملي حاكم بر قراردادهاي حفاري و منابع آن

عمليات اكتشاف و توسعه ي نفت، به‌ويژه بهره‌برداري از چاه‌هاي حفر‌شده، به‌وسيله ي زنجيره‌اي پيچيده و چندلايه از مراحل و انواع خدمات فني اداره مي‌شود. از مهم‌ترين بخش‌هاي اين عمليات، خدمات حفاري چاه‌هاي نفت و گاز است. نزديك به بيست عمليات مختلف لازم است تا چاه‌هاي نفت و گاز را در مدت بهره‌برداري، اداره، تعمير، نگهداري، بازحفاري و كنترل كند. بررسي ها نشان مي دهد كه معيارها و قواعد فني و اجرايي يكساني بر مجموعه ي ‌اين فعاليت‌ها حاكم است. پرسش اين است كه آيا قراردادهاي اين بخش از صنعت نفت نيز از قواعدي پيروي مي كند كه الزاماً ويژه ي يك نظام حقوقي داخلي خاص نباشد؟ و اگر چنين است، مهم ترين اين قواعد كدام‌اند؟ هدف اين نوشتار، معرفي كلي جايگاه‌ اين خدمات و شناسايي معيارها و قواعدي است كه در بخش عمليات حفاري، جزئي از چهارچوب مناسبات حرفه‌اي و قراردادي طرفين است. جداي از قراردادنويسي، نقش اين قاعده‌ها و معيارها در مرحله ي حل اختلاف - اعم از دادگاه، داوري و يا شيوه‌هاي جايگزين- نيز به همان اندازه و گاهي بيشتر مهم است.