ارزيابي ارتباط سطح سرمي ويتامين D با پريودنتيت مزمن در بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گلستان در سال 1400-1399

مقدمه: پريودنتيت مزمن در نتيجه تقابل بين ميكروارگانيسم‌هاي بيوفيلم پلاك و سلول‌هاي ايمني ميزبان ايجاد مي‌شود. سطح برخي از ويتامين‌ها ممكن است در پيشگيري و كنترل اين بيماري نقش داشته باشند. هدف از مطالعه حاضر، تعيين ارتباط سطح سرمي ويتامين D با پريودنتيت مزمن در بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گلستان بود.مواد و روش‌ها: در اين مطالعه مورد-شاهدي، 49 فرد سالم از نظر پريودنتال (گروه كنترل) و 49 بيمار مبتلا به پريودنتيت مزمن(گروه مورد) شركت كردند. نمونه خون از افراد شركت كننده تهيه شد و سطح ويتامين D با استفاده از روش الايزا اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از آزمون من-ويتني براي مقايسه سطح ويتامين D در دو گروه در سطح اطمينان 0/05 تجزيه و تحليل شدند.يافته‌ها: در مجموع (37/8%) 37 مرد و (62/2%) 61 زن وارد مطالعه شدند. سطح ويتامين D سرمي در دو گروه شاهد و مورد به ترتيب برابر با 16/12 ± 35/61 و 10/54 ± 24/98 نانوگرم بر ميلي‌ليتر بود (P˂0.001). نسبت شانس ابتلا به پريودنتيت مزمن در هر واحد تغيير در سطح ويتامين D با حذف عوامل مخدوش كننده برابر با 0/94 (0/97 - 0/90) نانوگرم بر ميلي‌ليتر بود (P˂0.001). نتيجه‌گيري: سطح سرمي ويتامين D در افراد داراي پريودنتيت مزمن نسبت به افراد سالم از نظر پريودنتال پايين‌تر بود. كاهش سطح ويتامين D سرمي، ممكن است شانس ابتلا به پريودنتيت مزمن را افزايش دهد.